Βουκουρέστι

Adrian Balteanu, Αρχιτέκτων Πανεπιστημίου Ion Mincu Βουκουρεστίου

1. Η ΠΟΛΗ ΤΟΥ ΒΟΥΚΟΥΡΕΣΤΙΟΥ – ΠΑΡΟΥΣΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

Έδρα της ελληνικής κοινότητας Οδός V. Alecsandri, αριθμ. 8
Ελληνική Εκκλησία, Λεωφόρος P. Protopopescu, αριθμ. 1-3
Ελληνική Πρεσβεία, Λεωφόρος P. Protopopescu, αριθμ. 1-3

 

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΒΟΥΚΟΥΡΕΣΤΙΟΥ
Διεύθυνση: οδός Vasile Alecsandri αριθμ. 8, Bουκουρέστι, τομέας 1, Τ.Κ. 010639, Ρουμανία
Τηλ.: 0040-21-3179877
Φαξ.: 0040-21-3179874
Πρόεδρος: Savas Tsorakidis [Σάββας Τσορακίδης]
Αριθμός μελών στην απογραφή του 2002: 1.644
Έτος ιδρύσεως: 1990

 

2. ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΤΟΥ ΒΟΥΚΟΥΡΕΣΤΙΟΥ

 

Η ΠΟΛΗ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΟΥ ΜΕΣΑΙΩΝΑ

Γύρω στα 1310-50 - Πιθανά οχυρωματικά έργα στην κατοπινή τοποθεσία του Βουκουρεστίου.
Γύρω στα 1368 - Αναφέρεται ένα οχυρό στην Dâmboviţa [Νταμποβίτσα].
14ος αιώνας - Επιβεβαιώνεται η ύπαρξη ενός χωριού Grecii/ Grecenii [Γκρέτσι/ Έλληνες] στην σημερινή εστία του Βουκουρεστίου (καταγραμμένο σε αρχείο το 1577).
1458 - Αόριστη αναφορά  σε οικισμό.
1459, 20 Σεπτεμβρίου - Πρώτη αναφορά για το Βουκουρέστι σε έγγραφο, εκδοθέν από την αυλή του Ηγεμόνα Vlad Ţepeş [Βλαντ Τσέπες]. Με το όνομα του ηγεμόνα συνδέεται και η παλαιά περίμετρος της πόλης.
1469 - Επιστολή για τη δίκη μεταξύ ενός Σάξονα και τεσσάρων Ελλήνων εμπόρων πιπεριού.
1476 - Το Βουκουρέστι αποτελεί μία από τις πολύ καλά οχυρωμένες τοποθεσίες της Βλαχίας.
15ος αιώνας - Το Βουκουρέστι είναι προσωρινά η δεύτερη πρωτεύουσα της Βλαχίας.
1545 - Ο Ηγεμόνας Mircea Ciobanul ενισχύει τα οχυρωματικά έργα. Πλήθος Ελλήνωνκαταφθάνουν στη Βλαχία κατά την εποχή της ηγεμονίας του.
Γύρω στα 1550 - Ο ίδιος ηγεμόνας προβαίνει σε αναδιοργάνωση της διοίκησης του Βουκουρεστίου.
1550 και εξής - Ανασυγκροτείται η ηγεμονική αυλή.
1554 - Με την εκθρόνιση του Mircea Ciobanul, οι Οθωμανοί θανατώνουν ένα μέρος των αυλικών, Ρουμάνους και Έλληνες.
1563 - Πρώτη αναφορά σε εκλεγμένο συμβούλιο της πόλης. Ενισχύεται η ιδιοκτησία πάνω σε ένα μπακάλικο στο «παζάρι» του Ghergoman Grecul [Γκέργκομαν του Έλληνα] και των υιών του.
1564-1565 - Ο Γκεόρμα (Gheorma/ Ghiorma) ανεγείρει την εκκλησία που θα φέρει το όνομά του, η οποία ήταν γνωστή και ως η Εκκλησίατων Ελλήνων (βλέπε δελτίο 6).Την εκκλησία διακόνησαν και Έλληνες ιερομόναχοι.                    
Ανέγερση του μοναστηριού Sf. Troita.                         
Οικοδομούνται τα νέα λουτρά της ηγεμονικής αυλής.
1572 - Ο Ivaşcu Golescu [Ιβάσκου Γκολέσκου], που προερχόταν από την περίφημη ρουμανική οικογένεια Golescu (οικογένεια μεγάλων βογιάρων),  πουλά την ιδιοκτησία του που απλωνόταν μέχρι το χωριό Greci [Γκρέτσι].
1577 -Ο Stelea Spătarul, αξιωματούχος του Ηγεμόνα Radu Mihnea, θεμελιώνει ένα μοναστήρι που το καθιστά μετόχι του Αγίου Όρους, από όπου φέρνει Έλληνες μοναχούς για τη διοίκηση.[1]
1582 - Ιδρύεται το πρώτο τυπογραφείο στο Βουκουρέστι.
1593-1601 - Πολλοί από τους έμπιστους του Mihai Viteazu [Μιχαήλ του Γενναίου] έχουν ελληνική καταγωγή.
1596 - Καταστροφή ενός τμήματος της πόλης από τους Τατάρους.
Τέλη16ου αιώνα - Πρώτη αναφορά των συνοικιών (μαχαλάδων).
Περί το 1610 - Κατασκευή της γέφυρας  Şerban Vodă.
1611 - Ο Ηγεμόνας Radu Mihnea (ο οποίος διετέλεσε ηγεμόνας τρεις φορές, με διακοπές, μεταξύ των ετών 1601 και 1623) διορίζει στις δημόσιες υπηρεσίες ορισμένους από τους Έλληνες,με τους οποίους κατέφθασε μαζί από την Κωνσταντινούπολη.  
17ος αιώνας -Δημιουργούνται οικογένειες διοικητικών υπαλλήλων ελληνικής καταγωγής.[2]
- Λαμβάνονται μέτρα ενάντια στην εξάπλωση της ελληνικής επιρροής από τον Alexandru Coconul (1623-1627), τον Alexandru Iliaş (1616-1618, 1627-1629) και τον Radu Leon (1632).
1632-1654 - Η πόλη γνωρίζει ανάπτυξη κατά την εποχή του Ηγεμόνα Matei Basarab [Ματέι Μπασαράμπ], ο οποίος, υποστηριζόμενος από τους τοπικούς βογιάρους (άρχοντες), είχε πολλούς εχθρούς ανάμεσα στις οικογένειες ελληνικής καταγωγής.
1639 - Ο  Matei Basarab μειώνει τον αριθμό των αφιερωμένων μοναστηριών.
1640 - Εκτιμάται ότι η πόλη έχει περίπου 20.000 κατοίκους.
1643 - Αναφορά στην πρώτη καθολική εκκλησία.
1658 - Διορίζεται ηγεμόνας ο Μίχνεα ο Γ΄, επονομαζόμενος από τους χρονικογράφους ως «Έλληνας τοκογλύφος»,  γιος του Γιάννητου κωφού.
1658-1659 - Εξέγερση των «σεϊμένι» (μισθοφόρων) ενάντια στον ηγεμόνα.
Η πόλη καταστρέφεται ξανά
1659 - Το Βουκουρέστι καθίσταται η μοναδική πρωτεύουσα της Βλαχίας.
1668 - Ο Έλληνας ηγούμενοςτου μοναστηριού Pana και διοικητής επιθυμεί να λάβει και την μητρόπολη.
1669 - Ο Ηγεμόνας Leon Tomşa, παρά το γεγονός ότι περιστοιχιζόταναπό Έλληνες, υποχρεώνεται από τους βογιάρους (πολλοί εκ των οποίων ήταν Έλληνες αφομοιωμένοι), να λάβει θέση εναντίον των πρώτων.
1671 - Ο Παναγιώτης Μαμωνάς, Μέγας Δραγουμάνος, χτίζει στο Βουκουρέστι ένα πανδοχείο που φέρει το όνομά του.
1678 - Ιδρύεται το τυπογραφείο της Αρχιεπισκοπής του Βουκουρεστίου.
Λειτουργεί η Ανώτερη Σχολή του Αγίου Σάββα (Sf. Sava), επονομαζόμενη αργότερα (μέχρι το 1814), Ελληνική Ακαδημία. Η σχολή γνώρισε διάσημους διευθυντές ελληνικής καταγωγής.
Ξεκινά η ανέγερση πανδοχείων (καραβάν σεραγιών) στο κεντρικό τμήμα της πόλης.  
Θεμελιώνεται το μοναστήρι Cotroceni [Κοτροτσένι].
1681 - Για την ανέγερση του πανδοχείου του, ο Σερμπάν Καντακουζηνός (Şerban Cantacuzino) αγοράζει οικόπεδα στη συνοικίατων Ελλήνων.
Ο αρχιμανδρίτης της μονής Cotroceni [Κοτροτσένι], που είχε στην κατοχή της το πανδοχείο του Σερμπάν Βόντα, Βησσαρίων Λαμπριάτης, μετά το 1802 επεκτείνει το συγκρότημα.
1683 - Αναγείρεται η Εκκλησία της Κυράς, με αγιογραφίες του ζωγράφου Κωνσταντίνου. Ο ναός λειτουργούσε κατά το αθωνικό τυπικό, με Έλληνες ηγουμένους και μοναχούς.
1687 - Αναδιοργανώνεται η Σχολή της Σλοβενίας  (Şcoala de Slovenie) -για την ηγεμονική αυλή- με Έλληνες καθηγητές.
1688 -Στην τελετή ενταφιασμού του Σερμπάν Καντακουζηνού παρέστη ο πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως.
1688-1714 -Ηπόλη γνωρίζειμεγάλη ανάπτυξη κατά το χρονικό διάστημα της ηγεμονίας του Constantin Brâncoveanu.
1692 - Κατασκευάζεται η γέφυρα Podul Mogoşoaiei και η σημερινή οδός Calea Victoriei, σημαντική λεωφόρος της πόλης.
Ο Κωνσταντίν Μπρανκοβεάνου δωρίζει στην εκκλησία Tunari [Τουνάρι] ένα ελληνο-ρουμανικό ευαγγέλιο.
1694 - Ίδρυση της Ηγεμονικής Ακαδημίας. 
Σε ένα εργοτάξιο που είχε ξεκινήσει ο Μέγας Δραγουμάνος της Οθωμανικής Πύλης, Παναγιωτάκης Νικούσιος Μαμωνάς, ο Μπρανκοβεάνου οικοδομεί τη μονή του Αγίου Γεωργίου του Νέου (Sf. Gheorghe Nou), επονομαζόμενου και ελληνικού. Υπήρχε και μία μονή του Αγίου Ιωάννου του Μεγάλου (επονομαζόμενη και του Αγίου Ιωάννου του Ελληνικού)στη γέφυρα Mogoşoaiei, στο σημερινό μέγαρο του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου, C.E.C.

1697 -Ο ηγεμόνας στέλνει ως αγγελιοφόρο στον τσάρο της Ρωσίας τον Γεώργιο Καστριώτη.
1701 - Ο έμπορος Σταύρος ανεγείρει την σημερινή εκκλησία Scaune [Σκάουνε], όπισθεν του νοσοκομείου Colţea [Κόλτσεα] στο Βουκουρέστι, με την οικονομική αρωγή του θείου του Αθανάσιου από την Târnova [Τίρνοβα].
1701-1702 - Ανέγερση της μονής Colţea [Κόλτσεα].
Εκσυγχρονισμός και επέκταση της ηγεμονικής αυλής.
Διαμόρφωση των κήπων του ηγεμονικού ανακτόρου.
Παύση του εκλεγμένου συμβουλίου της πόλης.
1707 -Τα θυρανοίξιατου ιερού ναούτου Αγίου Γεωργίου του Νέου(ελληνικού ναού) πραγματοποιούνται από υψηλόβαθμους ιερωμένους (πολλοί εκ των οποίων ήταν Έλληνες) από τη Μέση Ανατολή.
1714 - Λανθασμένη ερμηνεία (προσπάθεια από την πλευρά του Έλληνα να υπεξαιρέσει χρήματα από την ηγεμονία) της επιστολής του ιατρού  Αντώνιου Κορέα (Antonio Corea) αναφορικά με την επικείμενη καθαίρεση του Μπρανκοβεάνου. 

 

Η ΠΟΛΗ ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑ-ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΟΥΣ ΧΡΟΝΟΥΣ

1716 - Αρχίζει η περίοδος της φαναριώτικης διοίκησης (ηγεμόνες διορισμένοι από τον σουλτάνο από τις σειρές των Ελλήνων διοικητικών υπαλλήλων του Φαναρίου).
Τα αυστριακά στρατεύματα καταλαμβάνουν το Βουκουρέστι.[3]
1722 - Ανέγερση της Μονής Văcăreşti [Βακαρέστι], του μεγαλύτερου συγκροτήματος μοναχισμού στη χώρα.
Ο μοναχός Ιωαννίκιος Στρατονικέας (Ioanikie Stratonikeas) αρχίζει την οικοδόμηση του Πανδοχείου Σταυρουπόλεως (Hanul Stavropoleos), κοντά στο Πανδοχείο των Ελλήνων  (Hanul Grecilor) (βλέπε δελτίο 5).
1724 - Κοντά στο μοναστήρι Văcăreşti ιδρύεται και ένα ελληνικό σχολείο.
1726 - Η Tatiana Hagi Dima [Τατιάνα Χατζή Δήμα]/ (Timotheia Monahia ή Kiriaki Schimonahia)[Τιμοθεία Μοναχή ή Κυριακή Σχημοναχία] αρχίζειτηνανέγερση της Σκήτης των Μοναζουσών (Schitul Maicilor) στο Βουκουρέστι, στη βάση του λόφου Arsenalului.
1735 - Κατασκευάζεται το νοσοκομείο για τους άπορους ασθενείς.
1738 - Η πόλη καταστρέφεται από σεισμό. Επίσης την ίδια χρονιά αναφέρεται επιδημία πανούκλας και επίθεση από ακρίδες.
Ο Νεόφυτος ο Α΄ ο Κρητικός αρχίζει την ανέγερση της εκκλησίας του Αγίου Νικολάου από το Προυντ (Sf. Nicolae din Prund) στο Βουκουρέστι, στη βάση του λόφου της Μητρόπολης. Κατεδαφίστηκε και αντικαταστάθηκε στα 1902-1904 με άλλη εκκλησία.
1745 - Η Δεσποσύνη Μπαλάσα (Domniţa Bălaşa), κόρη του Κωνσταντίνου Μπρανκοβεάνου,  ξεκινά την ανέγερση ναού σε τοποθεσία που θα λάβει το όνομά της, καθαγιασμένη από τον Μητροπολίτη Νεόφυτο Κρητικό.
18ος αιώνας - Ιδιοκτήτης του κτήματος Floreşti [Φλορέστι] (μάλλον Floreasca/ Φλορεάσκα – περιοχή στον κεντρικό τομέα του Βουκουρεστίου) είναι η οικογένεια Καλλιάρχη (Kalliarch).
Στο Βουκουρέστι δραστηριοποιούνται πολλοίΈλληνες διανοούμενοι, όπως ο Έλληνας λόγιος Δημήτριος Φωτιάδης Καταρτζής και ο Νεόφυτος Δούκας, διευθυντής της Ηγεμονικής Ακαδημίας.
1769 - Ο ρωσικός στρατός καταλαμβάνει την πόλη.
1773 - Ο Dichiul Deoghen [Διογένης ο Δίκαιος] χτίζει την εκκλησία Dichiu-Tirchileşti, νότια του Βουκουρεστίου εκείνης της εποχής.
Γύρω στα 1775 - Το Βουκουρέστι αριθμεί 67 συνοικίες (μαχαλάδες).
Αναφέρεται ένα κανάλι εκτροπής του ποταμού Dâmboviţa [Νταμποβίτσα], ο οποίος πλημμυρίζει συχνά.
1775-1776 - Δημιουργία της νέας ηγεμονικής αυλής στην ανατολική περιφέρεια.
1777 - Στην πόλη εμφανίζονται οι πρώτες δημόσιες βρύσες.
1779 - Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης κατασκευάζει έναν νέο χώρο για την Ηγεμονική Ακαδημία του Αγίου Σάββα. Αυτή ιδρύθηκε το 1679 από τον Σερμπάν Καντακουζηνό (Şerban Cantacuzino). Λειτούργησε σε διάφορα μέρη και γνώρισε διάφορες ονομασίες, όπως και Ελληνική Ακαδημία, στα τέλη των φαναριωτικών ηγεμονιών. Από το 1821 και εξής, στην Ουγγροβλαχία λαμβάνει τέλος η διδασκαλία στην ελληνική γλώσσα (η μελέτη της παραμένει μόνο ως μιας ξένης γλώσσας), ταυτόχρονα με την απαγόρευσή της από τον σουλτάνο σε ολόκληρη την Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Ίδρυση της δημόσιας διοίκησης.
Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης μετατρέπει το μοναστήρι Antim [Ανθίμου] στο Βουκουρέστι, που βρισκόταν σε κατάσταση πτώχευσης από την κακή διαχείριση των Ελλήνων μοναχών, σε μετόχι της Επισκοπής του Argeş [Άρτζες].
 Γύρω στα 1780 - Στο κτήμα της μονής Plumbuita δημιουργείται ένα μπακάλικο, μία ταβέρνα και ένα πανδοχείο του Mihai Grecu [Μιχαήλ του Έλληνα].
1789 - Ο αυστριακός στρατός ανακαταλαμβάνει  την πόλη.
1793 - Ο Δοσίθεος Φιλίττης, πνεύμα οικουμενικό, εκλέγεται μητροπολίτης  Ουγγροβλαχίας καιαναδιοργανώνει την παιδεία, συμπεριλαμβανομένης και αυτής του κλήρου.
1798 - Η πόλη αριθμεί 93 συνοικίες.  
1813 - Η εκκλησία του Αγίου Ηλία Γκοργκάνι  (Sf. Ilie Gorgani) επισκευάζεται από τον πρώην Μεγάλο Δοκιμαστή της Αυλής, Μανωλάκη Χρυσοσκόλεο (Manolache Hrisoscoleo).
1821 - Η Επανάσταση του Τούντορ Βλαντιμιρέσκου.
Παύση της φαναριώτικης ηγεμονίας.[4]
Η πόλη καταλαμβάνεται από τα τουρκικά στρατεύματα.
Ένα μέρος των Ελλήνων ηγουμένων, οι οποίοι συνδέονταν με την Φιλική Εταιρεία, βρίσκουν καταφύγιο στη μονή Mărcuţa [Μαρκούτσα], ευρισκόμενη τότε έξω από το Βουκουρέστι (στην ανατολική πλευρά).
1822 - Εγκαθίσταται στην πόλη ο πρώτος αυτόχθων ηγεμόνας.
1825 - Η λεωφόρος Calea Moşilor είναι ο πρώτος δρόμος κατασκευασμένος από πέτρα. 
1829 - Η Συνθήκη της Αδριανουπόλεως καταργεί το τουρκικό εμπορικό μονοπώλιο.
Εγκαθίσταται στην πόλη ρωσική διοίκηση, υπό τον Πάβελ Κισσελέφ [Pavel Kiseleff].
Πρώτος θεμελιώδης νόμος: ο Οργανικός Κανονισμός.
Δημιουργείται υπηρεσία αρχιτεκτονικής για την πόλη.
Οριοθέτηση της αστικής περιμέτρου με 10 κινητά φράγματα.
Αρχίζει η σύγχρονη ανάπτυξη του Βουκουρεστίου.
Η πρώτη φρουρά του εθνικού στρατού στο Βουκουρέστι.
1830 - Διαμορφώνεται η μετέπειτα λεωφόρος Κισσελέφ.
1831 - Εμφάνιση της πρώτης εφημερίδας.
Διαμορφώνεται ο δημόσιος κήπος Cişmigiu [Τσισμιτζίου], στο κέντρο της πόλης.
1834 - Το καθολικό της μονής Mihai Vodă επισκευάζεται από τον αρχιμανδρίτη Καντόπουλο.
Ο ναός Scaune επισκευάζεται από τον Ιωάννη Κωστακόπουλο.  

1838, 1853 - Το καθολικό της μονής Zlătari θα επισκευασθεί από τον ηγούμενο Καλίστρατο Λίβις (Calistrat Livis) και τον διάδοχό του Αθανάσιο Λίβις (Atanasie Livis).  
1839 - Ο Ιωαννίκιος Σταυρονικέας (Ioanichie Stavronichie) επισκευάζει την εκκλησία της Αγίας Παρασκευής (Sf. Vineri) στο Βουκουρέστι. Η εκκλησία αυτή κατεδαφίστηκε στα τέλη του 20ού αιώνα. 1841 - Ιδρύεται το Ελληνικό Γενικό Προξενείο στο Βουκουρέστι.[5]
1842 - Τίθενται τα θεμέλια της πρώτης έδρας του Δημαρχείου της πόλης.
1845 - Τίθεται σε λειτουργία ο πρώτος ατμοκίνητος μύλος στην Colentina [Κολεντίνα], ποταμό στο βόρειο άκρο της πόλης του Βουκουρεστίου.

1846-52 - Κατασκευάζεται το Εθνικό θέατρο στη γέφυρα Mogoşoaiei.

1846 - Η πρώτη ακριβής αποτύπωση - καταγραφή: το σχέδιο Borroczyn.

1846 - Η πρώτη ακριβής αποτύπωση - καταγραφή: το σχέδιο Borroczyn.
1847 - Η τελευταία μεγάλη πυρκαγιά κατά το Πάσχα, ονομαζόμενη και η Μεγάλη Πυρκαγιά.
1848 - Αστική Επανάσταση.
Η πόλη γνωρίζει διπλή στρατιωτική κατοχή: ρωσική και τουρκική.               
Γύρω στα 1850 - Στην πόλη λειτουργούσαν μεταξύ άλλων και οι Τράπεζες «Ν. Γερμάνης και Υιοί» (“N. Ghermani şi fiii”), «Σεκιάρη, Ροδοκανάκη και Δαρούσση» (“Sechiari, Rodocanachi şi Darussi”).
1853 - Προσμετρούνται 61.859 αρχηγοί οικογενειών στη στατιστική απογραφή αυτού του έτους.[6]
1855 - Εγκαινιάζεται η τηλεγραφική γραμμή Βουκουρεστίου - Τζιούρτζιου.
1857 - Δημόσιος φωτισμός με λάμπες πετρελαίου.
1858 - Ιδρύεται το «Εμπορικό Καζίνο» στο Πανδοχείο των Ελλήνων, με περίπου 40 μέλη, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται επιφανείς Έλληνες επιχειρηματίες.
1859 - Δημιουργία των Ηνωμένων Πριγκιπάτων (Βλαχία και Μολδαβία). Πρώτος πρίγκιπας ο Αλέξανδρος Ιωάννης Κούζας (Alexandru Ioan Cuza).
1860 - Διενεργείται η πρώτη απογραφή  πληθυσμού.
1861 - Οικοδόμηση του πρώτου στρατιωτικού εργοστασίου πυρομαχικών.
1862 - Το Βουκουρέστι αποτελεί την μoναδική πρωτεύουσα των Ηνωμένων Πριγκιπάτων.
Της κυβερνήσεως ηγείται ο Απόστολος Αρσάκης, ο οποίος αργότερα μεταφέρει την μεγάλη του περιουσία στην Ελλάδα, όπου ίδρυσε ένα σχολείο (το Αρσάκειο).
Εγκατάσταση των νέων οργανισμών του κράτους.
1863 - Αποφασίζεται στις ρουμανικές ορθόδοξες εκκλησίες η λειτουργία να τελείται αποκλειστικά στη ρουμανική γλώσσα, με τρεις εξαιρέσεις (το ναό του Αγίου Ιωάννη του Μεγάλου στο Βουκουρέστι, το ναό των Αγίων Αρχαγγέλων στη Βραΐλα και το ναό Dancu στο Ιάσιο).
Ψηφίζεται νόμος για την απαλλοτρίωση των μοναστηριακών περιουσιών, αφιερωμένων και μη. Προβλέπεται αποζημίωση για τους Έλληνες μοναχούς, οι οποίοι την αρνούνται.
1864 - Ίδρυση του Πανεπιστημίου του Βουκουρεστίου.
1866 - Παύση  του Αλεξάνδρου Ιωάννη Κούζα από τη θέση του ηγεμόνα.
Πρίγκιπας ηγεμόνας αναλαμβάνει ο Κάρολ ντε Χόχεντσόλερν (Carol από τον οίκο Hohenzollern).
Το Σύνταγμα παρουσιάζει αρχικές διατάξεις που υπάρχουν στους θεμελιώδεις νόμους άλλων χωρών, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα.
1868 - Εγκαινιάζονται τα εργοστάσια αερίου.
- Η Τουρκία, όντας σε σύγκρουση με την Ελλάδα, ζητά από τα Ηνωμένα Πριγκιπάτα να απελάσουν τους Έλληνες υπηκόους τους, αίτημα το οποίο τελικά δεν υλοποιείται.
1869 - Δημιουργείται η σιδηροδρομική γραμμή Βουκουρεστίου – Τζιούρτζιου.
1872 - Ανέγερση κεντρικών κλειστών αγορών βάσει ενός γαλλικού σχεδίου. 
-Λειτουργεί η πρώτη γραμμή ιππήλατου τραμ.
-Σημειώνεται ιδιαίτερη ανάπτυξη της βιομηχανίας.
1873 - Κατά τη βυζαντινή πρακτική, ο ηγεμόνας διορίζει τους μητροπολίτες και τέσσερις γηγενείς επισκόπους στο Râmnic, Roman, Buzău και Argeş.
Ο Ηγεμόνας Κάρολος θέτει τον θεμέλιο λίθο στις αποβάθρες του λιμανιού της Βραΐλας, έργου σημαντικού για τους Έλληνες εμπόρους της πόλης.
1875 - Στην ηγεσία του πρόσφατα ιδρυθέντος Φιλελεύθερου Κόμματος απαντώνται πολλοί πολιτικοί ελληνικής καταγωγής.
1876 - Ανοίγει το χρηματιστήριο του Βουκουρεστίου, με τη συμμετοχή ικανού αριθμού Ελλήνων τραπεζιτών και επιχειρηματιών. 

 

Η ΠΟΛΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ ΝΕΟΤΕΡΟΥΣ ΧΡΟΝΟΥΣ

1877 - Η πόλη αριθμεί πληθυσμό 177.302 κατοίκων, εγκατεστημένων σε 31.037 οικίες.[7]
Ο Πόλεμος της Ανεξαρτησίας: ηΤουρκία βομβαρδίζει τη Βραΐλα και το Γαλάτσι, πόλεις με σημαντική ελληνική παρουσία.Πολλοί πολίτες, μεταξύ τωνοποίων και μερικοί ελληνικής καταγωγής, στηρίζουν το στρατό με χρήματα και αντικείμενα.
1878 - Στο Βουκουρέστι υπογράφεταιμία ελληνο-ρουμανική εμπορική συμφωνία.[8]
Μνημόνιο του Υπουργού Εξωτερικών προς τους Ρουμάνους διπλωμάτες, στο οποίο αναφέρεται ότι στην πολιορκημένη από τους Τούρκους Βουλγαρία συνυπάρχουν και Ρουμάνοι και Έλληνες.
Στο Συνέδριο του Βερολίνου, η ρουμανική αντιπροσωπεία γίνεται δεκτή σε ακρόαση μετά την ελληνική αντιπροσωπεία.
 1879 - Ψηφίζεται ο νόμος  που αφορά την ίδρυση αποστολών και προξενείων σε περισσότερες πρωτεύουσες, μεταξύ των οποίων και η Αθήνα. Η Ελληνική Κυβέρνηση αναγνωρίζει την ανεξαρτησία των Ηνωμένων Πριγκιπάτων. Ιδρύεται νόμιμα ηΕλληνική Κοινότητα Βουκουρεστίου.
1880 - Αρχίζουν τα έργα διαμόρφωσης του ποταμού Dâmboviţa [Ντουμποβίτσα].
Ο ηγεμόνας δέχεται τις επιστολές πιστοποίησης του πληρεξούσιου απεσταλμένου.
Επέκταση του εργοστασίου νερού.
1882 - Ηλεκτρικός φωτισμός της πλατείας των Βασιλικών Ανακτόρων.
Η Ρουμανική Ορθόδοξη Εκκλησία αποσπάται από τοΠατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως.
1885 - Κατασκευή της αρτηρίας ανατολής-δύσης (κάθετης στην οδό Victoriei, πρώην Pod al Mogoşoaiei). Έναρξη κατασκευής της διπλής αρτηρίας βορρά-νότου (παράλληλης με την οδό Victoriei). Το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως αναγνωρίζει το αυτοκέφαλο της Ρουμανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.
1890 - Ίδρυση της Εταιρείας Τροχιοδρόμων.  

- Εγκατάσταση των πρώτων τηλεφωνικών γραμμών.
- Κατασκευή των μεγάλων δημοσίων κτιρίων.
Θεμελίωση νέων συνοικιών, που εκτείνονται πέρα από τα 10 κινητά φράγματα.
1891 - Κατασκευάζεται η στοά Macca [Μάκκα] από τον αρχιτέκτονα Felix Xenopol, πιθανά προερχόμενο από οικογένεια ελληνικής καταγωγής. Στο συνέδριο των φοιτητών στο Βουκουρέστι συμμετέχει και μία αντιπροσωπεία φοιτητών από την Ελλάδα.
1892 - Δημιουργία της Επιτροπής Ιστορικών Μνημείων.
- Η Ελλάδα διακόπτει τις διπλωματικές σχέσεις της με τη Ρουμανία, εξαιτίας διαφοράς που ανέκυψε σχετικά με το ζήτημα της κληρονομιάς του Ευάγγελου Ζάππα.
1894 - Γεννιέται η Ελισσάβετ (Elisabeta), το δεύτερο παιδί της διαδόχου οικογένειας του Φερδινάνδου και της Μαρίας, η οποία θα γίνει αργότερα βασίλισσα της Ελλάδος.
1899 - Ξεκινά η ανέγερση της πρώτης εκκλησίας της Ελληνικής Κοινότητας του Βουκουρεστίου, όχι μακριά από ένα παλαιό ελληνικό κοιμητήριο.[9]
1901 - Για την αναθέρμανση των διπλωματικών σχέσεων, ο Καθηγητής Grigore Tocilescu μεταβαίνει, συνοδευμένος από 270 φοιτητές, στην Αθήνα.
1904 - Ο πληθυσμός της πόλης ανέρχεται σε 290.740 κατοίκους.
Το Βουκουρέστι αριθμεί περίπου 30.000 εργαζομένους (ποσοστό 10,5% επί του συνόλου της χώρας).
1905 - Εγκαινιάζεται η θαλάσσια γραμμή  Κωστάντζα – Πειραιάς.
Μετά την καταγγελία -από την πλευρά της Ρουμανίας- της ελληνο-ρουμανικής εμπορικής συμφωνίας του 1900, οι διμερείς διπλωματικές σχέσεις διακόπτονται προσωρινά μέχρι το 1911.
1906 - Λαμβάνει χώρα έκθεση για την εορταστική επέτειο 25 χρόνων από την ανακήρυξη του Βασιλείου της Ρουμανίας και 40 χρόνων από την ηγεμονία του Καρόλου του Α΄.
Η Ρουμανία απελαύνει πολλούς Έλληνες εμπόρους και τραπεζίτες, μεταξύ των οποίων και τον Χρυσοβελόνη.Αιτία το μονοπώλιο σε ορισμένους οικονομικούς τομείς.
1908 - Στη χώρα εμφανίζονται 589 εκδόσεις, μεταξύ των οποίων και στην ελληνική γλώσσα.
1909 - Ο βασιλιάς εγκαινιάζει τα σιλό της Κωστάντζας, γεγονός που θα προωθήσει την εξαγωγή σιτηρών, στην οποία συμμετείχαν και πολλοί Έλληνες έμποροι.
1912-1913- Οι Βαλκανικοί Πόλεμοι αναμοχλεύουν το πρόβλημα των μειονοτήτων, ενώ η Ρουμανική Κυβέρνηση υποστηρίζει την εκπαίδευση των Ρουμανόβλαχων.
Πραγματοποιείται η Συνδιάσκεψη για την Ειρήνη στο Βουκουρέστι.
1914 - Αρχίζει ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Αρχικά, τόσο η Ρουμανία όσο και η Ελλάδα παραμένουν ουδέτερες. Στο Βουκουρέστι ιδρύεται το Ινστιτούτο Μελετών και Ερευνών Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Νέα διακοπή των διμερών σχέσεων με την Ελλάδα,που συνδέεταιμε τα γεγονότα που διαδραματίζονται στη Μακεδονία.
1915 - Λαμβάνει χώρα η Δεύτερη Βαλκανική Σοσιαλιστική Συνδιάσκεψη, όπου συμμετέχει και εκπρόσωπος από την Ελλάδα, στην οποία γίνεται λόγος για μία «ομοσπονδιακή βαλκανική δημοκρατία».
1916 - Η Ρουμανία εισέρχεται στον πόλεμο στο πλευρό της Αντάντ.
Το Βουκουρέστι καταλαμβάνεται από τα στρατεύματα των Κεντρικών Δυνάμεων.
Τα στρατεύματα των Κεντρικών Δυνάμεων καταλαμβάνουν και τη Βραΐλα.
Ο βασιλιάς και η κυβέρνηση αποσύρονται στη Μολδαβία.
1918 - Η ειρήνη της Buftea [Μπούφτεα].
- Νίκη των Δυνάμεων της Αντάντ, στο πλευρό των οποίων πολέμησαν και τα ρουμανικά στρατεύματα. 

 

Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΟΛΗ

1919 - Το Βουκουρέστι καθίσταται πρωτεύουσα της Μεγάλης Ρουμανίας, με εκτεταμένες οικονομικές πηγές. Ο κληρονόμος του θρόνου, Κάρολος, συναντάται στη Λουκέρνη με την μέλλουσα σύζυγό του, την Πριγκίπισσα Ελένη της Ελλάδος.
1920 - Η συνθήκη με την Τουρκία θα μεταβληθεί, σε συνέχεια των ελληνοτουρκικών συρράξεων, οι οποίες τερματίστηκαν το 1922.
Η πόλη επεκτείνεται με τις συνοικίες των βετεράνων.
Στο βόρειο Βουκουρέστι αναπτύσσονται οικόπεδα  για τον πληθυσμό με μεσαία και υψηλά εισοδήματα.
1922 - Στην τελετή της βάπτισης του γιου του διαδόχου Πρίγκιπα Καρόλου και της Πριγκίπισσας Ελένης, του Mihai [Μιχάηλ], παρευρίσκονται πολλοί γαλαζοαίματοι και από τηνΕλλάδα.[10] 
1925 - Το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως αναγνωρίζει την ίδρυση του Ρουμανικού Πατριαρχείου.
Ο Πρίγκιπας Κάρολος και η Πριγκίπισσα Ελένη χωρίζουν (επίσημοδιαζύγιο στο δικαστήριο το 1928).
1926 - Ιδρύεται στο Βουκουρέστι το Ινστιτούτο Βυζαντινών Μελετών.
1927 - Το Βουκουρέστι αριθμεί 472.035 κατοίκους και έναν χρόνο αργότερα, με την ενσωμάτωση των προαστίων, θα φτάσει τους 569.885 κατοίκους. [11]
Αρχίζουν τα μεγάλα αστικά έργα: ο άξονας βορρά-νότου, η λεωφόρος Şoseaua Jianu (1937), η πλατεία των Βασιλικών Ανακτόρων (1938), το Eθνικό Πάρκο (το γνωστό σημερινό Herăstrău), η Νομική Σχολή, η έδρα του Υπουργικού Συμβουλίου, η Στρατιωτική Ακαδημία (1937), η αγορά Obor (1939) κτλ.
1930 - Στην Αθήνα συγκροτείται η Βαλκανική Συνεννόηση με τη συμμετοχή της Ελλάδας, της Ρουμανίας, της Αλβανίας, της Γιουγκοσλαβίας και της Τουρκίας.
1931 - Η βασιλομήτωρ Ελένη εγκαθίσταται στη Φλωρεντία.
1935 - Το Βουκουρέστι καταλαμβάνει έκταση 7.800 εκταρίων. Από αυτά, μόνο  108 εκτάρια αντιστοιχούν σε πάρκα.
Ανοίγει η πολεοδομική έκθεση «ο μήνας του Βουκουρεστίου».
1936 - Εγκαινιάζεται το «Μουσείο του χωριού».
1938 - Ο γνωστός επιχειρηματίας και τραπεζίτης Δημήτριος Χατζή Τουντοράκε κάνει δωρεές για τη στήριξη των άπορων μαθητών.
1939 - Ο πληθυσμός του Βουκουρεστίου αγγίζει περίπου τους 870.000 κατοίκους. [12]
Εγκαθίσταται βασιλική δικτατορία.
Ξεκινά ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος.
1940 - Ισχυρός σεισμός επηρεάζει σημαντικό αριθμό κτιρίων, μεταξύ των οποίων και την πολυκατοικία Carlton˙ αρχιτέκτων ο Γ.Μ. Κατακουζηνός (G.M. Cantacuzino), προερχόμενος από παλιά οικογένεια του Βυζαντίου. Αρχή της τρομοκρατίας των λεγεωνάριων και έπειτα της δικτατορίας του Ion Antonescu.
1941 - Η Ρουμανία εισέρχεται στον πόλεμο στο πλευρό της Γερμανίας.
1944 - Σημειώνονται αγγλο-αμερικανικοί βομβαρδισμοί πάνω από το Βουκουρέστι.
Η Ρουμανία στρέφει τα όπλα ενάντια στη Γερμανία.
Το Βουκουρέστι καταλαμβάνεται από τον σοβιετικό στρατό.
1946 - Η πρώτη επιβαλλόμενη από τη Σοβιετική Ρωσία κυβέρνηση.
Επισκευή μερικών βομβαρδισμένων κτιρίων και κατεδάφιση άλλων (το Εθνικό Θέατρο).
1947 - Πτώση του βασιλιά, ανακήρυξη λαϊκής δημοκρατίας.
1948 - Εθνικοποίηση των βασικών μέσων παραγωγής.
Η κυβέρνηση παρέχει νοσοκομειακή περίθαλψη (ειδικά στο Βουκουρέστι) και άσυλο στις οικογένειες των Κομμουνιστών μαχητών που συμμετείχαν στον εμφύλιο πόλεμο στην Ελλάδα.
Απέλαση όσων αλλοδαπών, συμπεριλαμβανομένων και των Ελλήνων, δεν δέχονται να γίνουν Ρουμάνοι υπήκοοι.[13] Το Βουκουρέστι αριθμεί περί τους 1.041.807 κατοίκους.
1952 - Απόφαση για την σοσιαλιστική αναδόμηση του Βουκουρεστίου.
Ίδρυση του κρατικού τομέα σχεδιασμού και εκτέλεσης. Στους οργανισμούς είναι παρόντες σοβιετικοί σύμβουλοι. Εθνικοποίηση ενός σημαντικού τμήματος του κτηματολογικού αποθέματος, μεταξύ των οποίων και ιδιοκτησίες πολιτών ελληνικής καταγωγής.
Γύρω στα 1955 - Αρχίζουν οι επεκτάσεις του Βουκουρεστίου με τη μορφή συγκροτημάτων  συλλογικών κατοικιών.
Η διαδικασία βεβιασμένης βιομηχανοποίησης συνοδεύεται από αυξημένη αστυφιλία, με συνακόλουθες επιδράσεις στην πληθυσμιακή δομή.
1960 - Τα συγκροτήματα κατοικιών επεκτείνονται και καταλήγουν αστικά διαμερίσματα (πληθυσμιακά ισοδύναμα με μεγάλες πόλεις).
Ολοκληρώνεται ο άξονας βορρά-νότου (λεωφόρος Dimitrie Cantemir).
Δημιουργούνται συγκροτήματα τύπου πλατείας: πλατεία Sălii Palatului [της Aίθουσας του Παλατιού], πλατεία Chibrit [Κιμπρίτ], πλατεία Mihail Kogălniceanu [Μιχαήλ Κογκαλνιτσεάνου], πλατεία Mărăşeşti [Μαρασέστι] κ.ά.
1963 - Επανιδρύεται το Ινστιτούτο Σπουδών Νοτιοανατολικής Ευρώπης.
1965 - Το Βουκουρέστι γίνεται πρωτεύουσα μιας σοσιαλιστικής δημοκρατίας.
1966 - Σε διάστημα δέκα ετών, ο αριθμός των κατοίκων της Ρουμανίας που δηλώθηκαν ως Έλληνες μειώθηκε από τα 11.166 στα 9.088 άτομα.[14] Ο πληθυσμός του Βουκουρεστίου είναι τώρα 1.366.684. Αλλά και στο Βουκουρέστι καταγράφεται μείωση του αριθμού των κατοίκων που δήλωσαν Έλληνες κατά τα τελευταία 10 χρόνια, από τα 2.275 στα 1.827 άτομα.[15]
1970 - Η κατασκευή/ οικοδόμηση κατοικιών φτάνει στο απόγειο: αντιστοιχούν περίπου 10 κατοικίες ανά 1.000 κατοίκους (με αναλογία περίπου 8,00 τ.μ. κατοικήσιμα ανά άτομο).
1974 - Πολλοί  Έλληνες, πολιτικοί πρόσφυγες στη Ρουμανία, επιστρέφουν στην Ελλάδα.  
1977 - Ένας δυνατός σεισμός καταστρέφει πολλές πολυκατοικίες στο κέντρο της πόλης  με περισσότερα από 1.000 θύματα.
1980 - Η ανέγερση συλλογικών κατοικιών εστιάζεται κατά μήκος των μεγάλων αρτηριών εισόδου στην πόλη. Σχεδιάζεται  ένα νέο αστικό κέντρο
1984-1989 - Σε γενικές γραμμές, το νέο αστικό κέντρο περικλείεται σε μια έκταση με περίμετρο περίπου 4,0-5,0 χλμ., απελευθερωμένο από τις υπάρχουσες οικοδομές (πολλές εθνικοποιημένες, μεταξύ των οποίων και ελληνικής καταγωγής ιδιοκτητών).
Το Βουκουρέστι αγγίζει το μέγιστο του πληθυσμού του, καθώς μετά το 1990 ο αριθμός των κατοίκων βρίσκεται σε συνεχή πτώση εξαιτίας της υπογεννητικότητας.
1989 - Πτώση της κομμουνιστικής ηγεσίας. Αρχίζει η κοινωνικο-οικονομική μεταρρύθμιση, με σχετικά αργές ταχύτητες, οι οποίες αποδίδονται στην κρυπτο-κομμουνιστική αντίσταση.
Η βάση της μεταρρύθμισης έγκειται στην ιδιωτικοποίηση.
1990 - Ιδρύεται στο Βουκουρέστι η Ένωση Ελλήνων της Ρουμανίας (Uniunea Elenă din România). [16]
1993 - Αδελφοποίηση του Βουκουρεστίου με την πρωτεύουσα της Ελλάδας, την Αθήνα.
1995 - Η χαοτική ανάπτυξη του Βουκουρεστίου εκδικείται τις δεκαετίες απομονωτικού σχεδιασμού.
Σταδιακά επιστρέφονται οι πρώην εθνικοποιημένες ιδιοκτησίες. Ηελληνική κοινότητα ανακτά κάποιον αριθμό ακινήτων (μετά το 1999).
2001 - Τίθεται σε ισχύ ο Νόμος της Πολεοδόμησης και του Αστικού Σχεδιασμού.
2002 - Το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε ανάμεσα στην απογραφή του 1992 και αυτή του 2002, ο πληθυσμός της Ρουμανίας που δήλωσε ελληνική εθνικότητα αυξήθηκε από τα 3.940 στα 6.513 άτομα.[17] Ο σταθερός πληθυσμός του Βουκουρεστίου, συγκριτικά με το 1992 (όταν ήταν εγγεγραμμένοι 2.067.545 κάτοικοι) είναι 1.921.751 κάτοικοι,ενώ ο αριθμός των ατόμων που δήλωσαν ελληνική εθνικότητα φθάνει τους 1.644, αυξημένος σε σχέση με το έτος 1992 που ήταν 935 άτομα.[18]

 

Το πανδοχείο και η εκκλησία των Ελλήνων
Κατοικία Χατζή Μόσχου/Hagi-Mosco
Κατοικία Βλαστού
Ελληνική Εκκλησία

Οικοδομές/κτίσματα των Ελλήνων στο κέντρο της πόλης

Εικόνα 2. Πολεοδομικά σχέδια της πόλης του Βουκουρεστίου κατά τα έτη 1852 και 1911

 

3. ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΟΥ ΒΟΥΚΟΥΡΕΣΤΙΟΥ

 

Από δημογραφική άποψη, στο Βουκουρέστι ο αριθμός του πληθυσμού που δήλωσε ότι ανήκει στο ελληνικό έθνος ήταν σε συνεχή πτώση μεταξύ των ετών 1930-1990, σε συνθήκες αύξησης του συνολικού πληθυσμού του Βουκουρεστίου, ως εξής:

ΕΤΟΣ

ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ

ΡΟΥΜΑΝΟΙ

ΣΥΝΟΛΟ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ

1640

 

 

Περίπου 20.000
(εκτίμηση)

1877

 

 

107.302

Πριν το 1898

Για το Βουκουρέστι κατά τη διεξαγωγή της μελέτης δεν βρέθηκαν στοιχεία σχετικά με την εθνικότητα των κατοίκων

 

1898-1899
(απογραφή)

1.358

186.230

282.071

1904

 

 

290.740

1912
(απογραφή)

 

 

341.321

1927

 

 

472.035

1928

 

 

569.885
(σε σχέση με το 1927 που εξηγείται με την ενσωμάτωση των περιχώρων)

1930
(απογραφή)

4.293

495.122

639.040

1939

 

 

Περίπου 870.000
(εκτίμηση)

1948
(απογραφή)

 

 

1.041.807

1956
(απογραφή)

2.275

1.100.152

1.177.661

1966
(απογραφή)

1.827

1.327.699

1.366.684

1977
(απογραφή)

1.250

1.764.591

1.807.239

1992
(απογραφή)

935

2.018.107

2.067.545

2002
(απογραφή)

1.644

1.863.490

1.921.751

Πίνακας 1. Η εξέλιξη του πλυθησμού ελληνικής καταγωγής σε σχέση με τον υπόλοιπο πλυθησμό της πόλης του Βουκουρεστίου


«Οι πιο παλιές και περισσότερες αναφορές για τον αλλογενή πληθυσμό του Βουκουρεστίουσχετίζονται με τους Έλληνες. Αυτοί εμφανίζονται συχνά στα έγγραφα του 16ου αιώνα ως επιχειρηματίεςκαι επαγγελματίες, αγοράζοντας και πουλώντας καταστήματα».[19] Μέγιστος κατά την περίοδο των Φαναριωτών, ο αριθμός των Ελλήνων του Βουκουρεστίου βρίσκεται σε πτώση μετά το 1821. Η κοινότητα παραμένει, ωστόσο, αρκετά δυνατή και εύπορη ενώ διαθέτει δικό της σχολείο, καλλωπισμένη εκκλησία σε μορφή αρχαίου ελληνικού ναού, χτισμένη πριν από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, τυπογραφείο και εφημερίδα. Η επιμειξία από γάμους, τόσο στα ανώτερα στρώματα όσο και ανάμεσα στους αστούς, ήταν μεγάλη, με αποτέλεσμα πολλοί Έλληνες να εκρουμανιστούν.[20]
Τη διετία 1898-1899[21] από τους 1.358 Έλληνες εγκατεστημένους στο Βουκουρέστι, 665 (629 άντρες και 36 γυναίκες) ήταν εγγεγραμμένοι σε διάφορα επαγγέλματα. Στα επαγγέλματα τα σχετικά με την αρχιτεκτονική, ο αριθμός των Ελλήνων είχε ως εξής: 2 εργολάβοι ή κατασκευαστές (σε σχέση με 145 ρουμανικής εθνικότητας), 6 οικοδόμοι (σε σχέση με 919 Ρουμάνους), 2 βαφείς ή ελαιοχρωματιστές (σε σχέση με  315 Ρουμάνους), 24 ζωγράφοι, καλλιτέχνες και γλύπτες (σε σχέση με 246 ρουμανικής εθνικότητας), ούτε ένας μηχανικός  (σε σχέση με  472 Ρουμάνους) και κανένας κηποτέχνης (σε σχέση με 224 Ρουμάνους). Αξίζει να σημειωθεί και το γεγονός ότι στα 1898-1899 δεν υπήρχε καταχώρηση για το επάγγελμα αρχιτέκτων (πιθανόν περιλαμβανόταν στην κατηγορία «άλλα επαγγέλματα»). Παρατηρείται ότι -τουλάχιστον αριθμητικά- η ελληνική παρουσία στην αρχιτεκτονική παραγωγή ήταν μειωμένη, ως άτομα που υλοποιούν. Όσον αφορά την τάση των ελληνικής καταγωγής κατοίκων προς ένα συγκεκριμένο επάγγελμα, κατά τα έτη 1898-1899 δραστηριοποιούνται: 162 αρτοποιοί και κουλουρτζήδες Έλληνες (σε σχέση με  359 ρουμανικής εθνότητας), 100 σερβιτόροι Έλληνες (σε σχέση με  9.993 Ρουμάνους), 94 έμποροι γενικά Έλληνες (σε σχέση με 2.313 Ρουμάνους), 45 εργάτες χειρώνακτες (σε σχέση με 11.321 Ρουμάνους), 45 μπακάληδες και ταβερνιάρηδες Έλληνες (σε σχέση με 1.050 Ρουμάνους) και 39 ιδιωτικοί υπάλληλοι Έλληνες (σε σχέση με  178 Ρουμάνους). Η μελέτη δεν έφθασε σε βάθος προκειμένου να γίνει μία διεξοδική ανάλυση αναφορικά με την επιρροή των Ελλήνων στα διάφορα επαγγέλματα που εξασκούσαν, σε ένα πλαίσιο συγκεκριμένης ιστορικής περιόδου, ωστόσο μια σχετική εικόνα προς αυτή την κατεύθυνση μπορεί να προκύψει από τον πίνακα των ελληνικών προσωπικοτήτων, στο κεφ. 3.2. Παράρτημα - Ευρετήριο ονομάτων/ προσώπων – κτιρίων.

Όσον αφορά τη σύγχρονη κατάσταση, το 1992[22] από τα 935[23] άτομα έλληνικης εθνικότητας, τα 422 είχαν μητρική γλώσσα[24] την ελληνική. Το 1992 ο αριθμός των κατοίκων ελληνικής εθνικότητας στο δήμο Βουκουρεστίου (συμπεριλαμβάνει και τις περιφερειακές κοινότητες, όχι μόνο την πόλη) ήταν 943[25] και ο συνολικός αριθμός των ατόμων με μητρική γλώσσα την ελληνική ήταν 493[26] . Από την άλλη μεριά, το 2002 [27] διαβιούσαν στο Βουκουρέστι 1.644 Έλληνες, ενώ ο συνολικός αριθμός των κατοίκων που είχαν ως μητρική γλώσσα την ελληνική ήταν 1.009.[28]
Κρίνοντας από τον συνολικό αριθμό των ελληνικής καταγωγής κατοίκων συγκριτικά με το έτος 1992, παρατηρείται μία τάση αύξησης του αριθμού των μελών της Ελληνικής Κοινότητας Βουκουρεστίου, ειδικά υπό συνθήκες μιας καταγεγραμμένης δημογραφικής πτώσης επί του συνολικού αριθμού των κατοίκων (κατά τη διάρκεια της μελέτης δε βρέθηκαν στοιχεία για να τεκμηριώσουν αυτή την αύξηση στις γεννήσεις, τη μετανάστευση ή στην αλλαγή των δεδηλωμένων από τους ίδιους κάτοικους, στο πλαίσιο των δύο απογραφών). Επίσης καταγράφεται μια εκπληκτική αύξηση στον αριθμό αυτών που δηλώνουν την ελληνική γλώσσα ως μητρική.

 

 

Υποσημειώσεις


[1] Τα Ρουμανικά Πριγκιπάτα ανέπτυξαν από νωρίς σταθερές σχέσεις με τα μοναστήρια του Αγίου Όρους, σχέσεις που υποστηρίχτηκαν από όλους σχεδόν τους ηγεμόνες που έλαβαν ενεργό μέρος στην θρησκευτική ζωή στα βόρεια του Δούναβη.     

[2] Πολλές οικογένειες βογιάρων από τη Μολδαβία και τη Βλαχία είχαν προγόνους ελληνικής καταγωγής. Λεπτομέρειες σχετικά για τη διαμόρφωση και εξέλιξη των οικογενειών αυτών βρίσκονται στο βιβλίο του Octav George Lecca, Familii boiereşti române [Οικογένειες Ρουμάνων βογιάρων].

[3] Με τον διορισμό των γηγενών ηγεμόνων από τον σουλτάνο, και όχι την επιλογή τους από τους ευγενείς, εγκαινιάζεται μια καινούργια φάση στην υποταγή των Ρουμανικών Πριγκιπάτων στην Οθωμανική Πύλη. Η ευκαιρία δόθηκε με τον περιορισμό της επιρροής της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας μετά από την ήττα της Βιέννης το 1683, στην οποία συνέβαλαν και οι Ρουμάνοι.

[4] Η επιστροφή των Ρουμάνων γηγενών ηγεμόνων οφείλεται στο κίνημα του Τούντορ Βλαντιμιρέσκου αλλά και στην έλλειψη αξιοπιστίας των Ελλήνων στην Οθωμανική Πύλη, ως συνέπεια της επιθυμίας τους για  ανεξαρτησία 

[5] Η δημιουργία ενός νέου είδους σχέσης μεταξύ Ρουμάνων και Ελλήνων εξηγείται λόγω της αναγνώρισης το 1829 της κρατικής ανεξαρτησίας της Ελλάδος, με την οποία τα Ρουμανικά Πριγκιπάτα διατηρούσαν διπλωματικές σχέσεις.

[6] Statistica. Recensemêntul essecutat în anul 1878, Topografia. Edificii şi Populaţiunea oraşului Bucuresci, [Στατιστική απογραφή πραγματοποιημένη το έτος 1878. Τοπογραφία. Τα κτίρια και ο πληθυσμός της πόλης του Βουκουρεστίου], Bουκουρέστι, 1878, σ. 77.

[7] Constantin C. Giurescu, Istoria Bucureştilor [Ιστορία του Βουκουρεστίου], β΄ έκδοση, εκδόσεις  Sport-Turism, Βουκουρέστι, 1979.

[8] Η εξασφάλιση της πλήρους ανεξαρτησίας των Ρουμανικών Πριγκιπάτων σηματοδοτεί μια περίοδο έντονων σχέσεων με το Βασίλειο της Ελλάδος, μέχρι τις οικονομικές και δημογραφικές διαφορές, οι οποίες θα διαρκέσουν έως τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.  

[9] Vicenţiu Curelaru,Istoria Bisericii Greceşti “Buna Vestire” din Bucureşti [Ιστορία της Ελληνικής Εκκλησίας του «Ευαγγελισμού» του Βουκουρεστίου], εκδόσεις University Studio Press, Θεσσαλονίκη, 2005. Το κοιμητήριο αυτό δεν εντοπίσθηκε στα ιστορικά σχέδια του Βουκουρεστίου που μελετήθηκαν.

[10] Οι σχέσεις μεταξύ της Ρουμανίας και της Ελλάδας διέρχονται μία ευνοϊκή περίοδο από κρατική άποψη και λόγω συγγενείας των ηγεμονικών οικογενειών.

[11] Constantin C. Giurescu,Istoria Bucureştilor [Ιστορία του Βουκουρεστίου], β΄ έκδοση, εκδόσεις  Sport-Turism, Βουκουρέστι, 1979, σ. 165.

[12] Αυτόθι.

[13] Η ένταξη σε διαφορετικά στρατόπεδα στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου όπως και η πολιτική της κομμουνιστικής διαχείρισης για τους αλλοδαπούς υπήκοους (συμπεριλαμβαναμένων και των Ελλήνων), επηρεάζει αρνητικά τις σχέσεις ανάμεσα στη Ρουμανία και την Ελλάδα.

[14] Paula Scalcău,Elenismul în România[Ο Ελληνισμός στη Ρουμανία], εκδόσεις Ομόνοια, Βουκουρέστι, 2006.

[15] Στατιστικά από την ιστοσελίδα http://www.recensamant.ro.

[16] Ξεκινά μια νεα φάση στις σχέσεις μεταξύ Ρουμανίας και Ελλάδας, η οποία επιτρέπει στην ελληνική κοινότητα να αναθεωρήσει τη συνεισφορά της στην ανάπτυξη της Ρουμανίας, συμπεριλαμβανομένου του τομέα της αρχιτεκτονικής και των κατασκευών.

[17] Paula Scalcău,ό.π.

[18] Στατιστικά από την ιστοσελίδα  http://www.recensamant.ro.

[19] Constantin C. Giurescu, Istoria Bucureştilor [Ιστορία του Βουκουρεστίου], 2η έκδοση, εκδόσεις Sport-Turism, Βουκουρέστι, 1979, σ. 221.

[20] C. C. Giurescu,ό.π., σ. 222.

[21] Anuarul statistic al oraşului Bucuresci pe anii 1898 şi 1899 [Ετήσια στατιστική της πόλης του Βουκουρεστίου για τα έτη 1898 – 1899], Ινστιτούτο Γραφικών Τεχνών Carol Göbl, 1901.

[22] Recensământul populaţiei şi al locuinţelor din 7 ianuarie 1992. Structura etnică şi confesională a populaţiei, Bucureşti, Comisia naţională pentru statistică, [Απογραφή του πληθυσμού και των κατοικιών της 7ης Ιανουαρίου 1992. Εθνική και ομολογιακή θρησκευτική δομή του πληθυσμού, Βουκουρέστι, Εθνική Επιτροπή Στατιστικής], 1995, σσ. 294, 295.

[23] «Etnia este declarata de fiecare persoana in mod liber si dupa propria optiune, acesta fiind un drept fundamental al cetatenilor tarii. [...] Etnia poate sau nu sa coincida cu cetatenia sau cu limba materna si este determinata de cultura si origine. Se face potrivit declaratiei persoanelor recenzate, chiar daca reprezinta denumiri mai putin folosite, ca de exemplu: istroroman, vlah, meglenoroman etc.» [Η εθνικότητα δηλώνεται από κάθε άτομο ελεύθερα και κατά την δική του προτίμηση, όντας αυτό ένα βασικό δικαίωμα των πολιτών της χώρας […]. Η εθνικότητα μπορεί ή όχι να συμπίπτει με την υπηκοότητα ή με τη μητρική γλώσσα και  προσδιορίζεται από τον πολιτισμό και από την καταγωγή. Γίνεται βάσει της δήλωσης των απογεγραμένων προσώπων, ακόμη κι αν αποτελεί ονομασίες λιγότερο χρησιμοποιημένες, όπως π.χ.: ιστρορουμάνος, βλάχος, μεγλεανορουμάνος κλπ.], http://www.recensamant.ro.

[24] «[...] fiecare persoana declara in mod liber, ca si in cazul etniei, limba vorbita in mod obisnuit in familie, in copilarie. Limba materna poate sa coincida sau nu cu etnia si este trecuta in formular, ca si in cazul etniei, cu denumirea exacta pe care o declara cel chestionat» […] κάθε άτομο δηλώνει ελεύθερα, όπως και στην περίπτωση της εθνικότητας, την ομιλουμένη γλώσσα κατά συνήθεια μέσα στην οικογένεια, στην παιδικότητα. Η μητρική γλώσσα μπορεί να συμπίπτει ή όχι με την εθνικότητα και αναγράφεται στο έντυπο, όπως και στην περίπτωση της εθνικότητας, με την ακριβή ονομασία που δηλώνει ο δηλών], http://www.recensamant.ro.

[25] Recensământul populaţiei şi al locuinţelor din 7 ianuarie 1992. Structura etnică şi confesională a populaţiei, Bucureşti, Comisia naţională pentru statistică [Απογραφή του πληθυσμού και των κατοικιών της 7ης Ιανουαρίου 1992. Εθνική και ομολογιακή θρησκευτική δομή του πληθυσμού, Βουκουρέστι, Εθνική Επιτροπή Στατιστικής], 1995, σσ. 294, 295.

[28] Κατά τη διάρκεια της μελέτης, που εκπονήθηκε σε περιορισμένη κλίμακα πάνω στην εξέλιξη της δημογραφικής σύνθεσης του πληθυσμού, δεν εντοπίσθηκε ο αριθμός των κατοίκων ελληνικής καταγωγής της πόλης του Βουκουρεστίου, οι οποίοι έχουν την ελληνική ως μητρική τους γλώσσα το 2002.

 

ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΙΚΟΝΩΝ ΚΑΙ ΠΙΝΑΚΩΝ

ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΕΙΣ
Εικόνα Εξωφύλλου: Η ΕλληνικήΕκκλησίαστοΒουκουρέστι,πηγή: pr.Vicenţiu Curelaru, Istoria Bisericii Greceşti “Buna Vestire” din Bucureşti [Ιστορία της Ελληνικής Εκκλησίας του «Ευαγγελισμού» στο Βουκουρέστι], εκδόσεις University Studio Press, Θεσσαλονίκη, 2005, σ.18, καρτ ποστάλ εποχής.
Εικόνα 1: Σημερινός χάρτης του Βουκουρεστίου,πηγή: Adrian - Florin Bălteanu, 2006.
Εικόνα 2: Πολεοδομικά σχέδια της πόλης του Βουκουρεστίου κατά τα έτη  1852 και  1911,

  • Σχήμα 1852: επεξεργασία: Borroczyn, Rudolf Artur, 1852.
  • Σχήμα 1911: επεξεργασία: Institutul Geografic al Armatei, 1911.
  • Σχήμα Το Πανδοχείο και η εκκλησία των Ελλήνων, πηγή: George Potra, 1837.
  • Σχήμα  ΚατοικίαΧατζήΜόσχου/ Hagi-Mosco, πηγή: Frédéric Damé, 1907.
  • Σχήμα  Κατοικία Βλαστού, πηγή: Cezara Mucenic, 1872.
  • Σχήμα ΕλληνικήΕκκλησία, πηγή: pr.Vicenţiu Curelaru, 2005, καρτ ποστάλ εποχής.

Εικόνα 3: Αρχιτεκτονικό απόθεμα που συνδέεται με την παρουσία των Ελλήνων στο Βουκουρέστι,επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu, 2006.

Δελτίο 1. Η εκκλησία του Ευαγγελισμού (επονομαζόμενη και Εκκλησία Γκρετσέασκα ή Ελληνική Εκκλησία)
Εικόνα 4: Σύγχρονο τοπογραφικό διάγραμμα, πηγή: τοπογραφικό, καρό 13-14 B'C' (τελευταία ενημέρωση 1989), επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 5: Κάτοψη ιερού ναού, πηγή: Lucia Stoica, Niculai Ionescu-Ghinea και συνεργάτες, 2005.
Εικόνα 6: ΆποψηαπότηνπλατείαΡ. Protopopescu [Π. Προτοποπέσκου], πηγή: Lucia Stoica, 2000.
Εικόνα 7: Νοτιοδυτική άποψη του ναού, πηγή: Adrian – Florin Balteanu, 2006.
Εικόνα 8: Εικόνα από τοεσωτερικό του ναού, πηγή: Vicenţiu Curelaru, 2005.
Εικόνα 9: Αγιογραφία του δυτικού τυμπάνου (Αποκαθήλωση),πηγή: pr.Vicenţiu Curelaru, 2005.
Εικόνα 10: Ανάπτυγμα τοιχογραφιών του βόρειου τοίχου του ναού, πηγή: pr.Vicenţiu Curelaru, 2005. 

Δελτίο 2. Πρεσβεία και Προξενείο της Ελληνικής Δημοκρατίας, πρώην Ανάκτορο της Ελληνικής Διπλωματικής Αρχής
Εικόνα 11: Σύγχρονο τοπογραφικό διάγραμμα, πηγή: τοπογραφικό, καρό 13-14 B'C' (τελευταία ενημέρωση 1989), επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 12: Κάτοψη ισογείου, πηγή: Dan Ionescu.
Εικόνα 13: Τομή κατά μήκος, πηγή: Dan Ionescu.
Εικόνα 14:Ανατολική όψη, πηγή: Dan Ionescu.
Εικόνα 15:Νοτιοδυτική άποψη, πηγή: Adrian-Florin Bălteanu, 2006.
Εικόνα 16: Ηείσοδος, πηγή: pr.Vicenţiu Curelaru, 2005.

Δελτίο 3. Το ελληνικό σχολείο
Εικόνα 17: Σύγχρονο τοπογραφικό διάγραμμα, πηγή: τοπογραφικό, καρό 13-14 B'C' (τελευταία ενημέρωση 1989), επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 18: Τοπογραφικό του έτους 1923, πηγή: Mih. C. Pântea, 1923, επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 19: Πολεοδομικό σχέδιο κτηματολογίου του 1911, πηγή: Institutul Geografic al Armatei, 1911, καρό XIII B’ και XIII C’, επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 20: Προοπτική από τη διασταύρωση των οδών Austrului και Mecet, πηγή: pr.Vicenţiu Curelaru, 2005.
Εικόνες 21, 22: Λεπτομέρειες, πηγή: Adrian-Florin Bălteanu, 2006.

Δελτίο 4. Ο ιερός ναός Αγίου Ηλιού – Kαλιντέρου, επονομαζόμενος και Βουλγαρικός Ναός ή ο Ναός του Πανδοχείου Κόλτσεα (Hanul Colţii)
Εικόνα 23: Σύγχρονο τοπογραφικό διάγραμμα, πηγή: τοπογραφικό, καρό 13-14 C΄B΄ (τελευταία ενημέρωση 1999), επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 24: Κάτοψη ιερού ναού, πηγή: Lucia Stoica, Niculai Ionescu-Ghinea.
Εικόνα 25: Άποψη από τα βορειοδυτικά, πηγή: Lucia Stoica, 2004.
Εικόνες 26, 27: Αγιογραφίες από την κύρια όψη του ναού, πηγή: Adrian – Florin Bălteanu, 2006.

Δελτίο 5. Το αρχιτεκτονικό συγκρότημα: Πανδοχείο Σταυρουπόλεως και ναός Αγών Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ, Αγίου Αθανασίου του Μεγάλου, επονομαζόμενος και Ναός Σταυρουπόλεως
Εικόνα 28: Σύγχρονο τοπογραφικό διάγραμμα, πηγή: τοπογραφικό, καρό 13-14 C΄B΄ (τελευταία ενημέρωση 1999), επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 29: Τοπογραφικό του 1852, πηγή: Borroczyn, Rudolf Artur,1852, Σχήματα A, B, επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 30:Κάτοψη ιερού ναού,πηγή: καρτέλα μνημείου INMI.
Εικόνα 31: Τομή κατά μήκος, πηγή: καρτέλα μνημείου INMI.
Εικόνα 32: Γραφική αναπαράσταση του αρχιτεκτονικού συγκροτήματος στα 1871, πηγή: D. Papasoglu, 1871, επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 33: Απεικόνισητου 1855, πηγή: Lucia Stoica, Niculai Ionescu-Ghinea, 1855.
Εικόνα 34: Απεικόνιση του 1868, πηγή: Adrian – Silvan Ionescu, σχήμα 16, ακουαρέλα από τον Preziosi Stavropoleos, 1868.
Εικόνα 35: Άποψη από τα βορειοανατολικά, πηγή: Lucia Stoica, 1998.
Εικόνες 36, 37: Λεπτομέρειες, πηγή: Lucia Stoica, 2004.
Εικόνες 38, 39: Φωτογραφίες από την αρχαιολογική ανασκαφή των ερειπίων του πανδοχείου, πηγή: Adrian – Florin Balteanu, 2006.

Δελτίο 6. Αρχιτεκτονικό συγκρότημα: Πανδοχείο των Ελλήνων και Ναός του Γκεόρμα (επονομαζόμενος και Ναός των Ελλήνων)
Εικόνα 40: Σύγχρονο τοπογραφικό διάγραμμα, πηγή: τοπογραφικό, καρό 13-14 C΄B΄ (τελευταία ενημέρωση 1999), επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 41: Σχέδιοτου 1852, πηγή: Borroczyn, Rudolf Artur,1852, Σχήματα A, B, επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 42: Ο ναός και μέρος από μία όψη του πανδοχείου προς την αυλή, πηγή: George Potra, λιθογραφία από ζωγραφιά του A. Raffet, 1837.
Εικόνα 43: Πανδοχείο  Greci [Γκρέτσι], άποψη από τηνοδόΣταυρουπόλεως, πηγή: George Potra, σχήμα του 1860.
Εικόνα 44: Γραφική αναπαράσταση του αρχιτεκτονικού συγκροτήματος το 1871, πηγή: D. Papasoglu, 1871.

Δελτίο 7. Αρχιτεκτονικό Συγκρότημα του Foişor [Φοϊσόρ]: ηγεμονικές οικίες και ναός Γεννήσεως της Θεοτόκου
Εικόνα 45: Σύγχρονο τοπογραφικό διάγραμμα, πηγή: τοπογραφικό, καρό 17-18 B'C' (τελευταία ενημέρωση 1995), επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 46: Σχέδιο του 1846, Borroczyn, Rudolf Artur,1846, σχήμα 74.
Εικόνα 47: Κάτοψητουαρχιτεκτονικούσυγκροτήματος, πηγή: N. Stoicescu, 1967, επεξεργασία:R. A. Borroczyn, 1846.
Εικόνα 48: Κάτοψητουιερούναού, πηγή: Stoica Lucia; Ionescu-Ghinea, Niculai, ένθ. άνωτ., σ. 159
Εικόνα 49: Άποψη των ηγεμονικών κατοικιών στα 1864, πηγή: N. Stoicescu, ζωγραφιά του Trenk, 1864.

Εικόνα 50: Ερείπια των ηγεμονικών κατοικιών, πηγή: N. Stoicescu, σχήμα πριν το 1967, από το ακίνητο της οδού Brânduşelor αριθμ. 76.
Εικόνα 51: Νοτιοδυτικήάποψητουιερούναού, πηγή: Lucia Stoica, 1998.
Εικόνες 52, 53: Πρόσφατες φωτογραφίες, πηγή: Adrian – Florin Balteanu, 2006.

Δελτίο 8. Ο ιερός ναός Ζωοδόχου Πηγής επονομαζόμενος και Ναός Μαυρογένη (Mavrogheni) ή Ναός από το σιντριβάνι Μαυρογένη
Εικόνα 54: Σύγχρονο τοπογραφικό διάγραμμα, πηγή: τοπογραφικό, καρό 9-10 ED (τελευταία ενημέρωση 1988), επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 55: Σχέδιο του 1852, πηγή: Borroczyn, Rudolf Artur, 1852, Σχήμα A, επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 56: Σχέδιο του 1789, πηγή: Lucia Stoica, Niculai Ionescu-Ghinea, D. Dan, Cecilia Luminea, Petre Iliescu, Minerva Georgescu, 1999, Planul Bucureştilor ridicat Ing.-Lct. F.B. Purcel, 1789.
Εικόνα 57: Κάτοψηιερούναού, πηγή: Lucia Stoica, Niculai Ionescu-Ghinea.
Εικόνα 58: Κύριαόψηναού, πηγή: ανέκδοτη μελέτη που βρίσκεται στο Εθνικό Ινστιτούτο των Ιστορικών Μνημείων.
Εικόνα 59: Φωτογραφία του 1900, πηγή: Lucia Stoica, Niculai Ionescu-Ghinea.
Εικόνες 60, 61: Πρόσφατες φωτογραφίες, πηγή: Lucia Stoica, 2003.
Εικόνες 62, 63: Πρόσφατες φωτογραφίες, πηγή: Lucia Stoica, 2003.
Δελτίο 9. Το Πανδοχείο με τις Φλαμουριές (Hanul cu Tei)
Εικόνα 64: Σύγχρονο τοπογραφικό διάγραμμα, πηγή: τοπογραφικό, καρό 13-14 CB (τελευταία ενημέρωση 1999), επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 65: Πολεοδομικό σχέδιο κτηματολογίου του 1911, πηγή: Institutul Geografic al Armatei, 1911, καρό XIV B, επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 66: Κάτοψηισογείου, πηγή: ανέκδοτη μελέτη που βρίσκεται στο Εθνικό Ινστιτούτο των Ιστορικών Μνημείων.
Εικόνα 67: Βόρεια όψη (οδός Blănari), πηγή: ανέκδοτη μελέτη που βρίσκεται στο Εθνικό Ινστιτούτο των Ιστορικών Μνημείων.
Εικόνα 68: Νότια όψη (οδός Lipscani),πηγή: ανέκδοτη μελέτη που βρίσκεται στο Εθνικό Ινστιτούτο των Ιστορικών Μνημείων.
Εικόνα 69: Άποψη από την οδόBlănari,πηγή:Adrian – Florin Bălteanu, 2006.
Εικόνα 70: Όψη από την οδό Lipscani, πηγή: Adrian – Florin Bălteanu, 2005.
Εικόνα 71: Εσωτερική διάβαση, πηγή: Adrian – Florin Bălteanu, 2005.
Εικόνα 72: Λεπτομέρειες από την όψη επί της οδούLipscani, πηγή: Adrian – Florin Bălteanu, 2005.
Εικόνες 73, 74: Λεπτομέρειες από την όψη επί της οδού Blănari, πηγή: Adrian – Florin Bălteanu, 2006.

Καρτέλα 10. Η εμπορική στοά που ονομάζεται «Χάνι Χατζή Τουντοράκε» (Hanul Hagi Tudorache), γνωστή σήμερα εσφαλμένα ως Πανδοχείο Γκαμπροβένι (Hanul Gabroveni)
Εικόνα 75: Σύγχρονο τοπογραφικό διάγραμμα, πηγή: τοπογραφικό, καρό 13-14 CB (τελευταία ενημέρωση 1999), επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 76: Πολεοδομικό σχέδιο κτηματολογίου του 1911, πηγή: Institutul Geografic al Armatei, 1911, καρό XIV B, επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 77: Επιμήκης τομή με θέα προς τα δυτικά, πηγή: Ίντερνετ http://cimec.cilea.it/Μνημείοe/seisme/06/Bucuresti.htm
Εικόνα 78: Βόρεια όψη (οδός Lipscani).Φωτογραφίαγύρωστα 1900, πηγή: Ioana-Maria Petrescu, επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνες 79, 80: Η βόρεια όψη (οδός Lipscani) και αντιστοίχως η νότια όψη (οδός Gabroveni), πηγή: Ioana-Maria Petrescu, δεν αναφέρεται η πρωταρχική πηγή των σχημάτων, αλλά στο κείμενο γίνεται αναφορά στο σχέδιο ανάπλασης του 1982, πιθανόν να είναι αυτή η πρωταρχική πηγή.
Εικόνα 81: Άποψηαπότηνοδό Lipscani, πηγή: Adrian – Florin Bălteanu, 2005.
Εικόνα 82: Άποψηαπότηνοδό Gabroveni, πηγή: Adrian – Florin Bălteanu, 2005.
Εικόνα 83: Ηεσωτερικήαυλήτο 1998, πηγή: Ioana-Maria Petrescu, 1998.
Εικόνες 84, 85: Εσωτερική αυλή, πηγή: Adrian – Florin Bălteanu, 2005.
Εικόνα 86: Λεπτομέρειεςόψης επί τηςοδού Gabroveni, πηγή: Miruna Haidu, 2004.
Εικόνες 87, 88: Λεπτομέρειες όψης προς τηνεσωτερική αυλή, πηγή: Adrian – Florin Bălteanu, 2005.
Εικόνα 89:Πύλη εισόδου επί της οδού Lipscani, που κάηκε το 2005, πηγή: Ίντερνετ, http://cimec.cilea.it/Μνημείοe/seisme/06/Bucuresti.htm.

Δελτίο 11. Το Ξενοδοχείο  Κυριαζή
Εικόνα 90: Σύγχρονο τοπογραφικό διάγραμμα, πηγή: τοπογραφικό, καρό 13-14 CB (τελευταία ενημέρωση 1999), επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 91: Πολεοδομικό σχέδιο κτηματολογίου του 1911, πηγή: Institutul Geografic al Armatei, 1911, καρό XIV B, επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνες 92, 93: Πρόσφατες φωτογραφίες, πηγή: Adrian – Florin Bălteanu, 2006.

Δελτίο 12. Έδρα της Τραπέζης Χρυσοβελόνη (Chrissoveloni)
Εικόνα 94: Σύγχρονο τοπογραφικό διάγραμμα, πηγή: τοπογραφικό, καρό 13-14 CB (τελευταία ενημέρωση 1999), επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνες 95, 96, 97, 98:Πρόσφατες φωτογραφίεςτης πρόσοψης επί της οδού Lipscani, πηγή: Adrian – Florin Bălteanu, 2006.

Δελτίο 13. Νοσοκομείο Αδελφών Ξενοκράτη
Εικόνα 99: Παρούσα κατάσταση, πηγή: το σχήμα πραγματοποιήθηκε διά υπέρθεσης του τοπογραφικού, καρό: 15-16 AA’ (τελευταία ενημέρωση 1992), πάνω σε μια δορυφορική εικόνα (περίπου του 2005), παρμένη από τη www.googleearth.com .
Εικόνα 100: Τοπογραφικό υπάρχουσας κατάστασης, πηγή: τοπογραφικό, καρό 15-16 AA’ (τελευταία ενημέρωση 1992), επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 101: Πολεοδομικό σχέδιο του 1911, πηγή: Institutul Geografic al Armatei, 1911, καρό XV A, επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.

Δελτίο 14. Το ακίνητο/ ιδιοκτησία N. Ιωαννίδη
Εικόνα 102: Σύγχρονο τοπογραφικό διάγραμμα, πηγή: τοπογραφικό, καρό 13-14 CB (τελευταία ενημέρωση 1999), επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 103: Πολεοδομικό σχέδιο κτηματολογίου του 1911, πηγή: Institutul Geografic al Armatei, 1911, καρό XIV C, XIV B, επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 104: Επιμήκηςτομή, πηγή: Cezara Mucenic, pl. XLI 12, στο Εθνικά Αρχεία της Ρουμανίας, φάκελος 87/1883, φύλλο 185, το κομμάτι πάρθηκε από ένα σχέδιο (φύλλα 181-185), το οποίο είναι διαφορετικό από την υπάρχουσα κατασκευή, ο φάκελοςπεριλαμβάνει ακόμη κι άλλο σχέδιο πολύ πιο κοντινό στην πραγματικότητα (φύλλα 144-147).
Εικόνες 105, 106, 107, 108: Πρόσφατες φωτογραφίες,πηγή: Adrian – Florin Bălteanu, 2006.
Εικόνα 109: Εσωτερική αυλή,πηγή: Adrian – Florin Bălteanu, 2006.

Δελτίο 15. Το ακίνητο/ ιδιοκτησία Μύρωνα Σ. Βλαστού
Εικόνα 110: Σύγχρονο τοπογραφικό διάγραμμα, πηγή: τοπογραφικό, καρό 13-14 CB (τελευταία ενημέρωση 1999), επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 111: Πολεοδομικό σχέδιο κτηματολογίου του 1911, πηγή: Institutul Geografic al Armatei, 1911, καρό XIV C, XIV B, XV C, XV B, επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 112: Τμήμα της βόρειας όψηςεπί της οδού Franceză,πηγή:Cezara Mucenic, pl. CIII 25, στο Εθνικά Αρχεία της Ρουμανίας, Διεύθυνση Δήμου Βουκουρεστίου: αρχείο του Δημαρχείου του Δήμου Βουκουρέστι , φάκελος 28/1872, φύλλο 40.
Εικόνα 113: Άποψη από τα βορειοδυτικά, πηγή: Adrian – Florin Bălteanu, 2006.
Εικόνες 114, 115, 116, 117: Πρόσφατες φωτογραφίες,πηγή:Adrian – Florin Bălteanu, 2006.

Δελτίο 16. Ακίνητο/ ιδιοκτησία Ελένης Χαριτιάδη, πρώην κατοικία Popp και Bunescu
Εικόνα 118: Σύγχρονο τοπογραφικό διάγραμμα, πηγή: σύγχρονο τοπογραφικό διάγραμμα, καρό 13-14 AA’ (αναχαρτογραφημένο το 1996), επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 119: Πολεοδομικό σχέδιο κτηματολογίου του 1911, πηγή: Institutul Geografic al Armatei,  1911, καρό XIII A, επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 120: Νοτιοδυτική άποψη, πηγή: Adrian – Florin Bălteanu, 2006.
Εικόνα 121: Άποψη από τα βορειοδυτικά, πηγή: Adrian – Florin Bălteanu, 2006.
Εικόνες 122, 123, 124: Λεπτομέρειες των όψεων του οικήματος, πηγή: Adrian – Florin Bălteanu, 2006.

Δελτίο 17. Ακίνητο/ ιδιοκτησία Α. Γραβανόπουλου
Εικόνα 125: Σύγχρονο τοπογραφικό διάγραμμα, πηγή: σύγχρονο τοπογραφικό διάγραμμα, καρό 15-16 CB (τελευταία ενημέρωση 1999), επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 126: Πολεοδομικό σχέδιο κτηματολογίου του 1911, πηγή: Institutul Geografic al Armatei, 1911, καρό XVI C, επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνες 127, 128: Πρόσφατες φωτογραφίες,πηγή: Adrian – Florin Bălteanu, 2006.

Δελτίο 18. Το Παλάτι Σούτσου
Εικόνα 129: Σύγχρονο τοπογραφικό διάγραμμα, πηγή: σύγχρονο τοπογραφικό διάγραμμα, καρό 13-14 CB (τελευταία ενημέρωση 1999), επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 130: Κάτοψηισογείου, πηγή: ανέκδοτη μελέτη που βρίσκεται στο Εθνικό Ινστιτούτο Ιστορικών Μνημείων, η μελέτη για το μνημείο βρίσκεται στο INMI.
Εικόνα 131: Κάτοψηορόφου, πηγή: ανέκδοτη μελέτη που βρίσκεται στο Εθνικό Ινστιτούτο Ιστορικών Μνημείων, επεξεργασία: χρησιμοποιώντας στοιχεία από τον Grigore Ionescu, 1981.
Εικόνα 132: Βόρειαόψη επί της λεωφόρου Regina Elisabeta, πηγή: ανέκδοτη μελέτη που βρίσκεται στο Εθνικό Ινστιτούτο Ιστορικών Μνημείων.
Εικόνα 133: Άποψηαπότανοτιοδυτικά, πηγή: σχήμα πιθανόν πριν το 1958.
Εικόνα 134: Η είσοδος,πηγή:  Adrian – Florin Bălteanu, 2006.
Εικόνα 135: Φωτογραφία πριν το 1880, πηγή: Grigore Ionescu, 1981.
Εικόνες 136, 137, 138, 139: Πρόσφατες φωτογραφίες,πηγή: Adrian – Florin Bălteanu, 2006.
Εικόνα 140: Το έμβλημα της οικογενείας Σούτσου(μεταπολεμική αντιγραφή), πηγή: Adrian – Florin Bălteanu, 2006.

Δελτίο 19. Οικία Χατζή Μόσχου, Μέγαρο του Δημαρχείου της πόλης του Βουκουρεστίου
Εικόνα 141: Σύγχρονο τοπογραφικό διάγραμμα, πηγή: σύγχρονο τοπογραφικό διάγραμμα, καρό 13-14 CB (τελευταία ενημέρωση 1999), 13-14 AA’ (τελευταία ενημέρωση 1987), επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.

Εικόνα 142: Πολεοδομικό σχέδιο κτηματολογίου του 1911, πηγή: Institutul Geografic al Armatei, 1911, καρό XIII A, επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 143: Σχέδιοτου 1846,πηγή: Borroczyn, Rudolf Artur,1846, σχήματα 39, 40, επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 144: Φωτογραφία πριν το 1906, πηγή: Frédéric Damé, πριν το 1906.

Δελτίο 20. Ακίνητο/ ιδιοκτησία του Πρίγκιπα Καλλιμάχη
Εικόνα 145: Σύγχρονο τοπογραφικό σχέδιο, πηγή: σύγχρονο τοπογραφικό διάγραμμα, καρό 11-12 AA’ (αναχαρτογραφημένο το 1994), επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 146: Πολεοδομικό σχέδιο κτηματολογίου του 1911, πηγή: Institutul Geografic al Armatei,  1911, καρό XII A, επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 147: Φωτογραφία πριν το 1906, πηγή: Frédéric Damé, πριν το 1906.
Εικόνα 148: Πρόσφατη φωτογραφία,πηγή:Adrian – Florin Bălteanu, 2006.
Εικόνες 149, 150, 151: Πρόσφατες φωτογραφίες,πηγή:Adrian – Florin Bălteanu, 2006.

Δελτίο 21. Ακίνητο/ ιδιοκτησία της οικογένειας Παπάζογλου
Εικόνα 152: Σύγχρονο τοπογραφικό σχέδιο, πηγή: σύγχρονο τοπογραφικό διάγραμμα, καρό 9-10 ED (τελευταία ενημέρωση 1988), επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 153: Πολεοδομικό σχέδιο κτηματολογίου του 1911, πηγή: Institutul Geografic al Armatei, 1911, καρό X D, επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 154: Νοτιοδυτική άποψηπρος τη σημερινή λεωφόρο Lascăr Catargiu.Φωτογραφίαπριντο 1906, πηγή: Frédéric Damé, πριν το 1906.
Εικόνα 155: Νοτιοδυτική όψηεπί τηςλεωφόρου Lascăr Catargiu.Πρόσφατηφωτογραφία, πηγή: Adrian - Florin Bălteanu, 2006.
Εικόνες 156, 157, 158, 159 160: Λεπτομέρειες,πηγή: Adrian – Florin Bălteanu, 2006.

Δελτίο 22. Ακίνητο/ ιδιοκτησία του Δ. Ιπίτη
Εικόνα 161: Σύγχρονο τοπογραφικό διάγραμμα, πηγή: σύγχρονο τοπογραφικό διάγραμμα, καρό 9-10 ED (τελευταία ενημέρωση 1988), επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 162: Πολεοδομικό σχέδιο κτηματολογίου του 1911, πηγή: Institutul Geografic al Armatei,  1911, καρό X D, επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 163: Άποψη από τα νοτιοανατολικά,πηγή: Adrian – Florin Bălteanu, 2006.
Εικόνα 164: Πρόσφατη φωτογραφία,πηγή: Adrian – Florin Bălteanu, 2006.
Εικόνες 165, 166, 167, 168: Πρόσφατες φωτογραφίες,πηγή:Adrian – Florin Bălteanu, 2006.

Δελτίο 23. Η οικία Χρυσοβελόνη
Εικόνα 169: Σύγχρονο τοπογραφικό διάγραμμα, πηγή: σύγχρονο τοπογραφικό διάγραμμα, καρό 11-12 ED (τελευταία ενημέρωση 1988), επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 170: Πολεοδομικό σχέδιο κτηματολογίου του 1911, πηγή: Institutul Geografic al Armatei,  1911, καρό XI A, XII A, επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνες 171, 172, 173: Πρόσφατες φωτογραφίες,πηγή:Adrian – Florin Bălteanu, 2006.

Δελτίο 24. Η οικία Ξένιου
Εικόνα 174: Σύγχρονο τοπογραφικό διάγραμμα, πηγή: σύγχρονο τοπογραφικό διάγραμμα, καρό 11-12 CB (τελευταία ενημέρωση 1989), επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνες 175, 176, 177: Πρόσφατες φωτογραφίες,πηγή:Adrian – Florin Bălteanu, 2006.

Δελτίο 25. Η οικία Νεγρεπόντη
Εικόνα 178: Σύγχρονο τοπογραφικό διάγραμμα, πηγή: σύγχρονο τοπογραφικό διάγραμμα, καρό 13-14 AA’ (αναχαρτογραφημένο το 1996), επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 179: Πολεοδομικό σχέδιο κτηματολογίου του 1911, πηγή: Institutul Geografic al Armatei,  1911, καρό XIII A, XIV A, επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνες 180, 181, 182: Πρόσφατες φωτογραφίες,πηγή:Adrian – Florin Bălteanu, 2006.

Δελτίο 26. Ακίνητο/ ιδιοκτησία της κυρίας Λουκίνη
Εικόνα 183: Σύγχρονο τοπογραφικό διάγραμμα, πηγή: σύγχρονο τοπογραφικό διάγραμμα, καρό 13-14 AA’ (αναχαρτογραφημένο το 1996), επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 184: Πολεοδομικό σχέδιο κτηματολογίου του 1911, πηγή: Institutul Geografic al Armatei,  1911, καρό XIII A, επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 185: Βόρειαόψηεπί τηςοδού Italiană,πηγή:Adrian – Florin Bălteanu, 2006.
Εικόνα 186: Άποψη από τα βορειοανατολικά,πηγή: Adrian – Florin Bălteanu, 2006.

Δελτίο 27. Ακίνητο/ ιδιοκτησία του  Ε. Χριστόπουλου
Εικόνα 187: Σύγχρονο τοπογραφικό διάγραμμα, πηγή: σύγχρονο τοπογραφικό διάγραμμα, καρό 13-14 AA’ (αναχαρτογραφημένο το 1996), επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 188: Πολεοδομικό σχέδιο κτηματολογίου του 1911, πηγή: Institutul Geografic al Armatei,  1911, καρό XIII A, XIV A, επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 189: Άποψη από τα βορειοδυτικά,πηγή: Adrian – Florin Bălteanu, 2006.
Εικόνες 190: Λεπτομέρειες,πηγή: Adrian – Florin Bălteanu, 2006.

Δελτίο 28. Ακίνητο/ ιδιοκτησία Ελένης Ιπίτη
Εικόνα 191: Σύγχρονο τοπογραφικό διάγραμμα, πηγή: σύγχρονο τοπογραφικό διάγραμμα, καρό 11-12 AA’ (αναχαρτογραφημένο το 1994), επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 192: Πολεοδομικό σχέδιο κτηματολογίου του 1911, πηγή: Institutul Geografic al Armatei, 1911, καρό XII A, επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 193: Νότιαόψηπροςτησημερινήοδό Maria Rosetti, πηγή: Cezara Mucenic, pl. CXI 42, στα Εθνικά Αρχεία της Ρουμανίας, Διεύθυνση Δήμου Βουκουρεστίου: αρχείο του Δημαρχείου του Δήμου Βουκουρέστι, πρώην φάκελος 1412/1894, φύλλο 15.
Εικόνα 194: Άποψη από τα νοτιοδυτικά,πηγή: Adrian – Florin Bălteanu, 2006.
Εικόνες 195, 196, 197, 198, 199: Λεπτομέρειες των όψεων,πηγή: Adrian – Florin Bălteanu, 2006.

Δελτίο 29. Ακίνητο/ ιδιοκτησία του Αριστείδη Πουλόπουλου
Εικόνα 200: Σύγχρονο τοπογραφικό διάγραμμα, πηγή: σύγχρονο τοπογραφικό διάγραμμα, καρό 11-12 CB (τελευταία ενημέρωση 1989), επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 201: Πολεοδομικό σχέδιο κτηματολογίου του 1911, πηγή: Institutul Geografic al Armatei, 1911, καρό XII B, επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνες 202, 203, 204, 205: Πρόσφατες φωτογραφίες,πηγή: Adrian – Florin Bălteanu, 2006.

Καρτέλα 30. Ακίνητο/ ιδιοκτησία της οικογενείας Χατζή Τουντοράκε (Hagi Tudorache)
Εικόνα 206: Σύγχρονο τοπογραφικό διάγραμμα, πηγή: σύγχρονο τοπογραφικό διάγραμμα, καρό 13-14 AA’ (αναχαρτογραφημένο το 1996), επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 207: Πολεοδομικό σχέδιο κτηματολογίου του 1911, πηγή: Institutul Geografic al Armatei, 1911, καρό XIII A, επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 208: Κάτοψη ισογείου.
Εικόνα 209: Κάτοψη υπογείου.
Εικόνα 210: Κύρια όψη.
Εικόνες 211, 212:Φωτογραφίες του 1996,εικόνες: τέλη Οκτωβρίου.

Δελτίο 31. Ακίνητο/ ιδιοκτησία Γ. Μαυροδόλη
Εικόνα 213: Σύγχρονο τοπογραφικό διάγραμμα, πηγή: σύγχρονο τοπογραφικό διάγραμμα, καρό 11-12 CB (τελευταία ενημέρωση 1989), επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 214: Κάτοψη, πηγή:Cezara Mucenic, pl. LXXXV 44, στα Εθνικά Αρχεία της Ρουμανίας, Διεύθυνση Δήμου Βουκουρεστίου: αρχείο του Δημαρχείου του Δήμου Βουκουρεστίου, πρώην φάκελος 1529/1896, φύλλο 3.
Εικόνα 215: Ανατολικήόψη, πηγή: Cezara Mucenic, pl. LXXXV 43, στα Εθνικά Αρχεία της Ρουμανίας, Διεύθυνση Δήμου Βουκουρεστίου: αρχείο του Δημαρχείου του Δήμου Βουκουρέστι, πρώην φάκελος 1529/1896, φύλλο 9.
Εικόνα 216: Άποψη από τα βορειοανατολικά,πηγή: Adrian – Florin Bălteanu, 2006.
Εικόνα 217: Λεπτομέρεια,πηγή: Adrian – Florin Bălteanu, 2006.

Δελτίο 32. Ακίνητο/ ιδιοκτησία Σίψομου
Εικόνα 218: Σύγχρονο τοπογραφικό διάγραμμα, πηγή: σύγχρονο τοπογραφικό διάγραμμα, καρό 13-14 AA’ (αναχαρτογραφημένο το 1996), επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 219: Πολεοδομικό σχέδιο κτηματολογίου του 1911, πηγή: Institutul Geografic al Armatei, 1911, καρό XIII A, επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 220: Άποψη από τα νοτιοδυτικά,πηγή: Adrian – Florin Bălteanu, 2006.
Εικόνα 221: Η είσοδος,πηγή: Adrian – Florin Bălteanu, 2006.

Δελτίο 33. Ακίνητο/ ιδιοκτησία Φαράγγα
Εικόνα 222: Σύγχρονο τοπογραφικό διάγραμμα, πηγή: σύγχρονο τοπογραφικό διάγραμμα, καρό 13-14 AA’ (αναχαρτογραφημένο το 1996), επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 223: Πολεοδομικό σχέδιο κτηματολογίου του 1911, πηγή: Institutul Geografic al Armatei, 1911, καρό XIII A, επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνες 224, 225, 226: Πρόσφατες φωτογραφίες,πηγή: Adrian – Florin Bălteanu, 2006.

Δελτίο 34. Ακίνητο/ ιδιοκτησία του ιατρού Παπαδόπουλου
Εικόνα 227: Σύγχρονο τοπογραφικό διάγραμμα, πηγή: σύγχρονο τοπογραφικό διάγραμμα, καρό 13-14 AA’ (αναχαρτογραφημένο το 1996), επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 228: Πολεοδομικό σχέδιο κτηματολογίου του 1911, πηγή: Institutul Geografic al Armatei, 1911, καρό XIII A, επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 229: Άποψη από τα βορειοδυτικά,πηγή: Adrian – Florin Bălteanu, 2006.
Εικόνα 230: Άποψη από τα νοτιοανατολικά,πηγή: Adrian – Florin Bălteanu, 2006.
Εικόνες 231, 232: Λεπτομέρειες,πηγή: Adrian – Florin Bălteanu, 2006.

Δελτίο 35. Ακίνητο/ ιδιοκτησία της Αλεξανδρίνας Παπαδοπούλου
Εικόνα 233: Σύγχρονο τοπογραφικό διάγραμμα, πηγή: σύγχρονο τοπογραφικό διάγραμμα, καρό 15-16 AA’ (τελευταία ενημέρωση 1992), επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 234: Πολεοδομικό σχέδιο κτηματολογίου του 1911, πηγή: Institutul Geografic al Armatei, 1911, καρό XV A’, επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 235: Άποψη από τα βορειοανατολικά,πηγή: Adrian – Florin Bălteanu, 2006.
Εικόνες 236, 237: Πρόσφατες φωτογραφίες,πηγή: Adrian – Florin Bălteanu, 2006.

Δελτίο 36. Ακίνητο/ ιδιοκτησία Ελένης Φερλεντή και Μαρίας Δημητρίου
Εικόνα 238: Σύγχρονο τοπογραφικό διάγραμμα, πηγή: σύγχρονο τοπογραφικό διάγραμμα, καρό 15-16 CB (τελευταία ενημέρωση 1999), επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 239: Πολεοδομικό σχέδιο κτηματολογίου του 1911, πηγή: Institutul Geografic al Armatei, 1911, καρό XVI C, επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 240: Άποψη από τα νοτιοδυτικά,πηγή: Adrian – Florin Bălteanu, 2006.
Εικόνα 241: Η είσοδος,πηγή: Adrian – Florin Bălteanu, 2006.

Δλτίο 37. Ακίνητο/ ιδιοκτησία Άννας Μιγκοπούλου
Εικόνα 242: Σύγχρονο τοπογραφικό διάγραμμα, πηγή: σύγχρονο τοπογραφικό διάγραμμα, καρό 15-16 CB (τελευταία ενημέρωση 1999), επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 243: Πολεοδομικό σχέδιο κτηματολογίου του 1911, πηγή: Institutul Geografic al Armatei, 1911, καρό XVI B, επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 244: Άποψη από τα βορειοδυτικά,πηγή: Adrian – Florin Bălteanu, 2006.
Εικόνα 245: Πρόσφατη φωτογραφία, πηγή: Adrian – Florin Bălteanu, 2006.

Δελτίο 38. Μνημείο Ρήγα Φεραίου - Βελεστινλή
Εικόνα 246: Σύγχρονο τοπογραφικό διάγραμμα, πηγή: τοπογραφικό, καρό 13-14 B'C' (τελευταία ενημέρωση 1989), επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 247: Φωτογραφία του μνημείου,πηγή: Adrian – Florin Bălteanu, 2006.

Δελτίο 39. Μνημείο ιατρού  Αθανασίου Δημοσθένους
Εικόνα 248: Σύγχρονο τοπογραφικό διάγραμμα, πηγή: σύγχρονο τοπογραφικό διάγραμμα, καρό 11-12 GF (τελευταία ενημέρωση 1985), επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 249: Φωτογραφία του μνημείου,πηγή: Adrian – Florin Bălteanu, 2006.
Εικόνες 250, 251: Λεπτομέρειες του μνημείου,πηγή: Adrian – Florin Bălteanu, 2006.

Δελτίο 40. Μνημείο Ελένης Φερεκίδη (Elena Pherechide)
Εικόνα 252: Σύγχρονο τοπογραφικό διάγραμμα, πηγή: σύγχρονο τοπογραφικό διάγραμμα, καρό 11-12 CB (τελευταία ενημέρωση 1989), 11-12 ED (τελευταία ενημέρωση 1988), 13-14 CB (τελευταία ενημέρωση 1999), 13-14 ED (τελευταία ενημέρωση 1991), επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 253: Φωτογραφία του μνημείου,πηγή: Adrian – Florin Bălteanu, 2006.

Δελτίο 41. Τάφος Χαρίκλειας Darclée και Ιωάννη Χαρτουλάρη - Darclée
Εικόνα 254:ΚάτοψητουΚοιμητηρίου Bellu, πηγή: Paul Filip, 2001, επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 255: Φωτογραφίατουτάφου, πηγή: Constanţa Stribu, Anatiolie Teodosiu, καρτέλα μνημείου ανέκδοτη, Εθνικό Ινστιτούτο Ιστορικών Μνημείων.

Δελτίο 42. Τάφος Αριστείδη Δημητριάδη
Εικόνα 256:ΚάτοψητουΚοιμητηρίου Bellu, πηγή: Paul Filip, 2001, επεξεργασία: Adrian - Florin Bălteanu.
Εικόνα 257: Φωτογραφίατουτάφου, πηγή: Constanţa Stribu, Anatiolie Teodosiu, καρτέλα μνημείου ανέκδοτη, Εθνικό Ινστιτούτο Ιστορικών Μνημείων.