Γαλάτσι
Ioana Lupoaie, Msc Αρχιτέκτων Πολεοδόμος Ειδ. Επιστήμονας Πανεπιστημίου Ion Mincu Βουκουρεστίου
1. Η ΠΟΛΗ ΤΟΥ ΓΑΛΑΤΣΙΟΥ – ΠΑΡΟΥΣΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
Εικόνα 1. Σημερινό τοπογραφικό διάγραμμα της πόλης του Γαλατσίου
Η πολεοδομική εξέλιξη της πόλης του Γαλατσίου
H ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΓΑΛΑΤΣΙΟΥ
Διεύθυνση: οδός Labirint αριθμ. 1, Γαλάτσι, νομός Γαλάτσι, Τ.Κ. 800016, ΡουμανίαΤηλ.: 0040-236-411508
Φαξ.: 0040-236-411508
Πρόεδρος: Δημήτριος Ζαμφειρόπουλος
2. ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΤΟΥ ΓΑΛΑΤΣΙΟΥ
Η ΠΟΛΗ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΟΥ ΜΕΣΑΙΩΝΑ
1445, 23 Σεπτεμβρίου - Η παλαιότερη αναφορά για την πόλη του Γαλατσίου είναι καταχωρημένη σε έγγραφο της καγκελαρίας του ηγεμόνα της Μολδαβίας.[1] Πρόκειται για την πρώτη ιστορική αναφορά της πόλης σε έγγραφο που φέρει την υπογραφή του Ştefan Vodă.
Τέλη του 15ου αιώνα - Η πόλη του Γαλατσίου μετατρέπεται από ένα χωριό ψαράδων, στο πιο σημαντικό λιμάνι της Μολδαβίας, εξαιτίας της άνθισης του εμπορίου διαμέσου του Δούναβη.[2] Το Γαλάτσι θα ονομαστεί «Πύλη της Μολδαβίας στον Δούναβη».
14ος–16ος αιώνας - Οι Έλληνες διεισδύουν μέσω του εμπορίου στα νερά του «γηραιού» Δούναβη (λατ. Danubius, ρουμ. Dunărea), στον εμπορικό κόμβο του Γαλατσίου.
1765, 13 Απριλίου – Με το χρυσόβουλο του Ηγεμόνα Γρηγορίου Αλ. Γκίκα τίθενται για πρώτη φορά οι βάσεις ενός σχολείου, όπου οι παραδόσεις μαθημάτων γίνονταν στα ελληνικά, στο μοναστήρι Μαυρομόλου του Γαλατσίου. 100 χρόνια αργότερα, θα κάνουν την εμφάνισή τους περισσότερα ελληνικά ιδιωτικά σχολεία.
1789 – Κατά τη διάρκεια του Ρωσοτουρκικού Πολέμου, το Γαλάτσι παραδίδεται στις φλόγες από τα στρατεύματα του Ρώσου Στρατηγού Mihail Kamensky.
1821, 21 Φεβρουαρίου - Στο Γαλάτσι συγκροτείται ένας σημαντικός πυρήνας της Φιλικής Εταιρείας και στις 21 Φεβρουαρίου του 1821, με ηγέτη τον Βασίλειο Καραβία,[3] στρατιωτικό διοικητή του Γαλατσίου, επιτίθεται στους Τούρκους υποχρεώνοντάς τους να εγκαταλείψουν την πόλη. Το Γαλάτσι κατακτάται όμως ξανά από τους Τούρκους, οι οποίοι θα παραμείνουν έως το 1829.
1829 – Υπογράφεται η Συνθήκη της Αδριανούπολης, σύμφωνα με την οποία η πόλη του Γαλατσίου ενώνεται εκ νέου με τη Μολδαβία.[4]
Στη συνέχεια ακολουθεί μία περίοδος άνθισης του εμπορίου ελαιολάδου και ελληνικών προϊόντων. Ιδρύονται ελληνικοί εμπορικοί οίκοι, όπως εκείνοι του Παρασκευόπουλου, του Πολάκη, του Κουταβά, του Πετρίδη κ.ά., ναυτιλιακά πρακτορεία όπως του Ξιδιά, του Λασκαρίδη, του Ζαχαριάδη, του Τροϊανού, του Σωτηριάδη, του Αυγερινού[5] κ.ο.κ. καθώς και πολυάριθμα καταστήματα.
1837 – Το λιμάνι του Γαλατσίου μετατρέπεται σε «ελεύθερη ζώνη» και δίδεται άδεια στους ξένους να αγοράσουν οικόπεδα για ανέγερση κατοικιών. Το γεγονός αυτό έχει ως συνέπεια την αύξηση του αριθμού των Ελλήνων κατοίκων της πόλης. Το λιμάνι του Γαλατσίου γνωρίζει μία άνευ προηγουμένου ανάπτυξη, με την μετατροπή του σε «ελεύθερο λιμάνι» εξαιτίας της κατάργησης των τελωνειακών δασμών. Μέχρι σήμερα διατηρείται αμείωτος ο ανταγωνισμός ανάμεσα στις πόλεις της Βραΐλας και του Γαλατσίου, οι οποίες απέχουν μεταξύ τους περί τα 15 χλμ., στον τομέα του εμπορίου και του πολιτισμού.
Η ΠΟΛΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ ΝΕΟΤΕΡΟΥΣ ΧΡΟΝΟΥΣ
1857 – Ιδρύεται το λύκειο «Βενιέρης» του Γαλατσίου, με διευθυντή τον Αθανάσιο Βενιέρη. Πρόκειται για το καλύτερο λύκειο των ελληνικών κοινοτήτων της Ρουμανίας. Άλλα ελληνικά σχολεία του Γαλατσίου που λειτουργούν τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο, είναι το Ελληνικό Ινστιτούτο Τέτζης και το Ελληνικό Ινστιτούτο Μητρόπουλος.
1859 – Με την υποστήριξη του Έλληνα Προξένου στο Γαλάτσι Στ. Γκιώνη, ιδρύεται το Ελληνικό Εμπορικό Ινστιτούτο.
1864 – Εκδίδεται προεδρικό διάταγμα που επιτρέπει σε όλους τους Χριστιανούς αλλοδαπούς που κατοικούν στη Ρουμανία να αποκτήσουν ακίνητη ιδιοκτησία, υπό την προϋπόθεση ότι οι Ρουμάνοι υπήκοοι θα απολαμβάνουν ανάλογα δικαιώματα στις αντίστοιχες χώρες.
Στην περιοχή του κέντρου, εντός της περιμέτρου των οδών Maior Iancu Fotea [Ταγματάρχη Γιάγκου Φώτη], Domnească και Al. Sahia, χτίζεται ο ιερός ναός της Μεταμορφώσεως, σε οικόπεδο που αγοράστηκε από την Ελληνική Εφορία «με πολλά φλουριά του Ταγματάρχη Iancu Fotea».[6] Στην αναμνηστική μαρμάρινη πλάκα της εισόδου αναγράφεται στα ελληνικά: «Ελληνική Κοινότητα του Γαλατσίου – έτος ίδρυσης 1864».[7] Ο ναός της Μεταμορφώσεως βρίσκεται στο ιστορικό κέντρο της πόλης. Βόρεια της εκκλησίας απαντάται το Μουσείο της Ιστορίας και το παλαιό σπίτι της οικογένειας Καβαλιώτη, ενώ νότια βρίσκεται το παλαιό ελληνικό θέατρο, ο ελληνικός κινηματογράφος «Κεντρικόν» και το ελληνικό εστιατόριο «Ολυμπιακόν». Δυτικά της εκκλησίας βρισκόταν, έως το 1988, το Ελληνικό Λύκειο, το οποίο λειτουργούσε από το έτος 1921.[8]
Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΟΛΗ
1907 – Μια εξέγερση των χωρικών της περιοχής καταστέλλεται από τον ρουμανικό στρατό, κατόπιν εντολής του Bασιλιά Καρόλου Α΄.
1921 – Στο προαύλιο της εκκλησίας της Μεταμορφώσεως η ελληνική κοινότητα χτίζει ένα κτίριο αποτελούμενο από ισόγειο και όροφο, στο οποίο διεξάγεται η εκπαίδευση στην ελληνική γλώσσα. Η ελληνική κοινότητα προχωρά στην ανέγερση μιας σειράς κτιρίων, μεταξύ των οποίων και η Ελληνική Λέσχη - όπου σήμερα στεγάζεται το Ληξιαρχείο, η αίθουσα του θεάτρου και ο κινηματογράφος «Κεντρικόν»- κτίριο που αργότερα θα κρατικοποιηθεί, το εστιατόριο «Ολυμπιακόν», οίκημα που θα χρησιμοποιηθεί μετά την κρατικοποίηση από τη Δημόσια Εταιρεία Τροφίμων του Γαλατσίου. Υπάρχουν βέβαια και άλλα ακίνητα, προερχόμενα από δωρεές ορισμένων πλούσιων Ελλήνων. Την περίοδο του Μεσοπολέμου, το Γαλάτσι γνωρίζει ιδιαίτερη ακμή, γεγονός που αποδίδεται στην «ελεύθερη ζώνη του λιμανιού» και εξελίσσεται έτσι –-από πληθυσμιακή άποψη- στην τέταρτη πόλη της χώρας, μετά το Βουκουρέστι, το Κισινάου και το Τσερναούτσι.
1965 –Το Γαλάτσι γνωρίζει νέα άνθιση με την έναρξη της λειτουργίας του Εργοστασιακού Συγκροτήματος Σιδηρουργίας, το οποίο τότε εθεωρείτο το μεγαλύτερο της Ευρώπης.
1998–1999 – Οι πρώτες εκχωρήσεις ακίνητης περιουσίας προς τις κοινότητες κατά τη διάρκεια της πρωθυπουργίας του Radu Vasile.
3. ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΟΥ ΓΑΛΑΤΣΙΟΥ
Οι περισσότεροι Έλληνες του Γαλατσίου (ή Γαλαζίου) προέρχονταν από την Κεφαλονιά και την Ιθάκη.[9] Η ελληνική κοινότητα ιδρύθηκε το 1864 από τους Ανδρέα Πανά, Δημήτριο Ροδοκανάκη και Κωνσταντίνο Σοκομάνο,[10] οι οποίοι είχαν την πρόθεση να χτίσουν μία εκκλησία για τους Έλληνες της πόλης. Κατά τη διάρκεια του πολέμου του 1940, το Γαλάτσι υπέστη αλλεπάλληλους αεροπορικούς βομβαρδισμούς και μέτρησε τις μεγαλύτερες ζημιές από όλες τις πόλεις της Ρουμανίας. Τότε καταστράφηκε ολοσχερώς η εργατική συνοικία που ονομαζόταν «Valea» [Κοιλάδα], στην οποία κατοικούσε το 90% των Ελλήνων εργατών. Το ελληνικό εμπόριο, που προηγουμένως ανθούσε στο Γαλάτσι, μειώθηκε εξαιτίας του πολέμου και οι περισσότεροι έμποροι εγκατέλειψαν την πόλη με προορισμό το Βουκουρέστι.[11]
Στο Γαλάτσι και τη Βραΐλα κατοικούν σήμερα περισσότεροι από 3.000 Έλληνες. Οι ελληνικές κοινότητες των παραπάνω πόλεων είναι ισχυρές και καλά οργανωμένες, ενώ επίσης διακρίνονται για τη συνοχή τους και το πνεύμα σύμπνοιας που τις διακατέχει. Από αρχαιοτάτων χρόνων οι Έλληνες εγκαταστάθηκαν σ’ αυτές τις πόλεις στις όχθες του Δούναβη, προκειμένου να εργασθούν και να χτίσουν τα σπίτια τους. Τότε οι Ελληνικές Κοινότητες του Γαλατσίου και της Βραΐλας είχαν στην ιδιοκτησία τους αξιόλογες περιουσίες, που αριθμούσαν εκκλησίες και ακίνητα. Συγχρόνως με την επικράτηση του Κομμουνισμού στη Ρουμανία, οι ιδιοκτησίες κρατικοποιήθηκαν και οι κοινότητες καταργήθηκαν. Μετά το 1990, τόσο στο Γαλάτσι όσο και στη Βραΐλα οι ελληνικές κοινότητες επανιδρύθηκαν, συσπείρωσαν τα μέλη τους και επανέκτησαν τους δεσμούς τους με την Ελλάδα, ενώ τα τελευταία χρόνια προέβησαν και σε αναρίθμητα διαβήματα προς την Κυβέρνηση της Ρουμανίας διεκδικώντας την ανάκτηση των ιδιοκτησιών που τους ανήκαν.
ΕΤΟΣ |
ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ |
ΣΥΝΟΛΟ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ |
1930 (απογραφή) |
|
324.501 |
1948 (απογραφή) |
|
341.797 |
1956 (απογραφή) |
483 |
396.138 |
1966 (απογραφή) |
598 |
424.279 |
1977 (απογραφή) |
|
|
1992 (απογραφή) |
272 |
326.141 |
2002 (απογραφή) |
247 |
298.861 |
Πίνακας 1: Η εξέλιξη του πληθυσμού ελληνικής καταγωγής στο Γαλάτσι |
||
Υποσημειώσεις
[1] C. Giurescu, Târguri sau oraşe şi cetăţi moldovene [Κόμβοι εμπορίου ή πόλεις και φρούρια της Μολδαβίας], Εκδόσεις της Ακαδημίας, Βουκουρέστι, 1967.
[2] Paul Păltânea, Istoria oraşului Galaţi de la origini până la 1918 [Ιστορία της πόλης του Γαλατσίου από την ίδρυσή της έως το 1918], τόμος Α΄, Γαλάτσι, εκδόσεις Porto-Franco, 1994, σ. 40.
[3] Ιερ. Vicenţiu Curelaru, Istoria Bisericii Greceşti «Schimbarea la faţă» din Galaţi [Η ιστορία του Ελληνικού Ιερού Ναού της Μεταμορφώσεως του Γαλατσίου], εκδόσεις University Studio Press, Θεσσαλονίκη, 2005.
[4] Αυτόθι.
[5] Paula Scalcău, Grecii din România– Mic tabel cronologic [Οι Έλληνες της Ρουμανίας - Μικρός χρονολογικός πίνακας], εκδόσεις Omonia, Βουκουρέστι, 2005.
[6] Alina Comsa-Durbaca, “Comunităţile elene din Galaţi şi Brăila revendică spaţiile care le-au aparţinut cândva” [Οι ελληνικές κοινότητες Γαλατσίου και Βράιλας επανακτούν τους χώρους που τους ανήκαν κάποτε)– ziarul “Viaţa liberă”(Εφημερίδα « ΕλεύθερηΖωή»)– Γαλάτσι, χρόνος 10ος, α.φ. 2865, Μάιος 1999.
[7] Pr. Curelaru Vicenţiu, ο.π.
[8] Αυτόθι
[9] Ιερ. Vicenţiu Curelaru, Istoria Bisericii Greceşti «Schimbarea la faţă» din Galaţi [Η ιστορία του Ελληνικού Ιερού Ναού της Μεταμορφώσεως του Γαλατσίου], εκδόσεις University Studio Press, Θεσσαλονίκη, 2005.
[10] Paula Scalcău,ό.π., Βουκουρέστι, 2005.
[11] Το υπόμνημα της Ελληνικής Κοινότητας του Γαλατσίου προς την Αντιπροσωπεία της Ελληνικής Πρεσβείας στο Βουκουρέστι, η οποία λειτουργούσε στο πλαίσιο της Πρεσβείας της Ελβετίας, Μάιος 1947.
ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΙΚΟΝΩΝ ΚΑΙ ΠΙΝΑΚΩΝ
ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΕΙΣ
Εικόνα 1: Σημερινό τοπογραφικό διάγραμμα τηςπόληςτουΓαλατσίου, πηγή: Ινστιτούτο Σχεδιασμού του Γαλατσίου, 2004.
Εικόνα 2: Σημερινήάποψητηςπεριοχής «Κοιλάδατης πόλης»που ονομαζόταν «ΠαλιάΠόλη»(πρώηνελληνικήσυνοικία), η οποίαβρίσκεταιχαμηλότερα απότηστάθμητουΔούναβη και προστατεύεταιμόνοαπότηνπροβλήτα του λιμανιού. Η περιοχή πλήττεται πολλές φορές από πλημμύρες, πηγή: Ίντερνετ.
Εικόνα 3: Ηπολεοδομική εξέλιξητηςπόληςτουΓαλατσίου, πηγή: Dimitrie D. Oancea, Judeţul Γαλάτσι [Ο νομός Γαλάτσι], στη συλλογή Judeţele Patriei [Οι νομοί της Πατρίδας], Βουκουρέστι, 1979.
Εικόνα 4: Άποψη της συνοικίας «Κοιλάδα» της πόλης του Γαλατσίου. Παλαιά καρτ ποστάλ.
Εικόνα 5: Ηπαλιά οδός «Domnească» του Γαλατσίου – Ζαχαροπωλείο «Universelle Κ. Κλαρόπουλος». Παλαιά καρτ ποστάλ.
Εικόνα 6: Αρχιτεκτονικόαπόθεμα, συναφές μετην ελληνική παρουσία στοΓαλάτσι, πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Δελτίο 1. Ο ελληνικός ιερός ναός της Μεταμορφώσεως
Εικόνα 7: Τοπογραφικό διάγραμμα υπάρχουσας κατάστασης, πηγή: Ινστιτούτο Σχεδιασμού του Γαλατσίου, 2004.
Εικόνα 8: Άποψη από δυτικά – η είσοδος του ναού, πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 9: Λεπτομέρεια της βόρειας όψης, πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 10: Η βόρεια όψη, πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 11: Λεπτομέρεια από την ανατολική όψη, πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 12: Η δυτική όψη – η είσοδος στο ναό, πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 13: Άποψη του εσωτερικού, πηγή: Ίντερνετ.
Εικόνα 14: Εικόνα από το εσωτερικό του ναού, πηγή: Ίντερνετ.
Εικόνα 15: Λεπτομέρειες από το εσωτερικό, πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 16: Λεπτομέρεια της μαρμάρινης πλάκας επάνω από την είσοδο, πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 17: Λεπτομέρειες ζωγραφικού διακόσμου,πηγή: Ιερ. Curelaru Vicenţiu, Istoria Bisericii Grecesti “Schimbarea la faţă” din Γαλάτσι [Ιστορία του Ελληνικού Ιερού Ναού της Μεταμορφώσεως του Γαλατσίου], εκδόσεις University Studio Press, Θεσσαλονίκη, 2005.
Εικόνα 18: Παλαιά φωτογραφία του ναού, πηγή: παλαιά καρτ ποστάλ.
Εικόνα 19: Βιτρό, πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 20: Παλαιάφωτογραφία τηςοδού Domnească. Αριστερά διακρίνεται η ελληνική εκκλησία, πηγή: Ίντερνετ.
Δελτίο 2. Η έδρα του Ληξιαρχείου – η Ελληνική Λέσχη και το Ελληνικό Εμπορικό Επιμελητήριο
Εικόνα 21: Τοπογραφικό διάγραμμα υπάρχουσας κατάστασης, πηγή: Ινστιτούτο Σχεδιασμού του Γαλατσίου, 2004.
Εικόνα 22: Η κύριαόψη από τα δυτικά, πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 23: Πλευρική νότιαόψη, πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 24: Λεπτομέρεια παραθύρου, πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 25: Πλευρική όψη από το βορρά, πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 26: Άποψηαπότοπάρκο Mihai Eminescu, πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 27: Πλευρική άποψη, πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 28: Η κύριαόψη σε πλάγια άποψη, πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 29: Λεπτομέρεια από τη γωνία, πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Δελτίο 3. Το πολιτιστικό–εμπορικό συγκρότημα «Ολυμπιακόν» – Ο κινηματογράφος «Κεντρικόν» και το εστιατόριο «Ολυμπιακόν»
Εικόνα 30: Τοπογραφικό διάγραμμα υπάρχουσας κατάστασης,πηγή: Ινστιτούτο Σχεδιασμού του Γαλατσίου, 2004.
Εικόνα 31: Οκινηματογράφος «Κεντρικόν»,πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 32: Οκινηματογράφος «Κεντρικόν» -λεπτομέρεια παραθύρου,πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 33: Οκινηματογράφος«Κεντρικόν» - λεπτομέρεια παραθύρου, πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 34: Οκινηματογράφος «Κεντρικόν»– λεπτομέρεια εισόδου,πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 35: Οκινηματογράφος «Κεντρικόν» –άποψη από τα πλάγια, πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 36: Το εστιατόριο «Ολυμπιακόν»–πλάγια άποψη, πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 37: Τοεστιατόριο «Ολυμπιακόν»–πλευρικήάποψη του εξώστη, πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 38: Το εστιατόριο «Ολυμπιακόν».Λεπτομέρεια,πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 39: Το εστιατόριο «Ολυμπιακόν» – άποψη από τα πλάγια,πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 40: Το εστιατόριο «Ολυμπιακόν» –ο καλοκαιρινός κήπος, πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 41: Το εστιατόριο «Ολυμπιακόν» – ο καλοκαιρινός κήπος, πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 42: Το εστιατόριο «Ολυμπιακόν» – λεπτομέρειες από την όψη, πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Δελτίο 4. Ο ναός Μαυρομόλου – Το πρώτο σχολείο με παράδοση μαθημάτων στην ελληνική γλώσσα – Το ελληνικό σχολείο
Εικόνα 43: Τοπογραφικό διάγραμμα υπάρχουσας κατάστασης,πηγή: Ινστιτούτο Σχεδιασμού του Γαλατσίου, 2004.
Εικόνα 44: Άποψη από τα δυτικά,πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 45: Η νότια όψη,πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 46: Πλευρική άποψη,πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Δελτίο 5. Η οικία Κορβησιανού (Corvissiano)
Εικόνα 47: Τοπογραφικό διάγραμμα υπάρχουσας κατάστασης,πηγή: Ινστιτούτο Σχεδιασμού του Γαλατσίου, 2004.
Εικόνα 48: Λεπτομέρειααπό το γείσο - επίστεψη,πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 49: Η κύρια όψη, πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 50: Η είσοδος,πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 51: Λεπτομέρεια γωνίας, πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 52: Λεπτομέρειατης αναμνηστικής πλάκας, πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 53: Παλαιά φωτογραφία του κτιρίου, πηγή: παλαιά καρτ ποστάλ.
Δελτίο 6. Η οικία Μάντου (Mantu)
Εικόνα 54: Τοπογραφικό διάγραμμα υπάρχουσας κατάστασης, πηγή: Ινστιτούτο Σχεδιασμού του Γαλατσίου, 2004.
Εικόνα 55: Άποψη της κύριας όψης και της πύλης εισόδου,πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 56: Παλαιά φωτογραφία του κτιρίου, πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Δελτίο 7. Η οικία Κουταβά (Cutava)
Εικόνα 57: Τοπογραφικόδιάγραμμα υπάρχουσας κατάστασης,πηγή: Ινστιτούτο Σχεδιασμού του Γαλατσίου, 2004.
Εικόνα 58: Λεπτομέρειατης εισόδου,πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 59: Η κύρια όψη,πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 60: Απόψεις από τα πλάγια,πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 61: Η είσοδος,πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 62: Λεπτομέρεια όψης,πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Δελτίο 8. Η οικία Κλήμη (Climis)
Εικόνα 63: Τοπογραφικόδιάγραμμα υπάρχουσας κατάστασης, πηγή: Ινστιτούτο Σχεδιασμού του Γαλατσίου, 2004.
Εικόνα 64: Λεπτομέρειατης κύριας όψης,πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 65: Λεπτομέρεια εισόδου,πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 66: Λεπτομέρειατης αυλόπορτας,πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Δελτίο 9. Η οικία Μακρή (Macri)
Εικόνα 67: Τοπογραφικόδιάγραμμα υπάρχουσας κατάστασης,πηγή: Ινστιτούτο Σχεδιασμού του Γαλατσίου, 2004.
Εικόνα 68: Λεπτομέρεια από το γείσο – κορνίζα επίστεψης,πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 69: Λεπτομέρεια παραθύρου, πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 70: Πλευρική άποψη,πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 71: Η είσοδος, πηγή: I. Lupoaie, 2006
Εικόνα 72: Εικόνες από το εσωτερικό,πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 73: Εικόνες από το εσωτερικό,πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Δελτίο 10. Η οικία Ζαράφη (Zarafi)
Εικόνα 74: Τοπογραφικό διάγραμμα υπάρχουσας κατάστασης, πηγή: Ινστιτούτο Σχεδιασμού του Γαλατσίου, 2004.
Εικόνα 75: Πλευρική άποψη, πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Δελτίο 11. Η οικία Δημητράκη (Dumitrachis)
Εικόνα 76: Τοπογραφικόδιάγραμμα υπάρχουσας κατάστασης, πηγή: Ινστιτούτο Σχεδιασμού του Γαλατσίου, 2004.
Εικόνα 77: Πλευρική άποψη,πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 78: Η κύρια όψη,πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Δελτίο 12. Η οικία Δημητράτου (Dimitratos)
Εικόνα 79: Τοπογραφικόδιάγραμμα υπάρχουσας κατάστασης,πηγή: Ινστιτούτο Σχεδιασμού του Γαλατσίου, 2004.
Εικόνα 80: Πλευρική όψη,πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 81: Λεπτομέρεια εισόδου, πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Δελτίο 13. Η οικία Βροντήση (Vrondisis)
Εικόνα 82: Τοπογραφικόδιάγραμμα υπάρχουσας κατάστασης,πηγή: Ινστιτούτο Σχεδιασμού του Γαλατσίου, 2004.
Εικόνα 83: Λεπτομέρεια παραθύρου,πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 84: Πλευρικήάποψη,πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 85: Η κύρια όψη, πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Δελτίο 14. Η οικία Μελισαλάτου (Melisalato)
Εικόνα 86: Τοπογραφικόδιάγραμμα υπάρχουσας κατάστασης, πηγή: Ινστιτούτο Σχεδιασμού του Γαλατσίου, 2004.
Εικόνα 87: Ηκύριαόψη,πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 88: Πλευρική άποψη, πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Δελτίο 15. Το Ξενοδοχείο Μακρή (Macri)
Εικόνα 89: Τοπογραφικόδιάγραμμα υπάρχουσας κατάστασης,πηγή: Ινστιτούτο Σχεδιασμού του Γαλατσίου, 2004.
Εικόνα 90: Πλευρική άποψηαπό το βορρά,πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 91: Η κύριαόψη -πλευρική άποψη, πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Δελτίο 16. Το ανάκτορο του Συμεών Γεωργίου (Simion Gheorghiu) – η οικία Ματία (Matias)
Εικόνα 92: Τοπογραφικό διάγραμμα υπάρχουσας κατάστασης, πηγή: Ινστιτούτο Αρχιτεκτονικής του Γαλατσίου, 2004.
Εικόνα 93: Πλευρική όψη, πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 94: Τοκτίριο σε προοπτική,πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 95: Παλαιά φωτογραφία του κτιρίου,πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Δελτίο 17. Το Μουσείο της Ιστορίας – Η οικία Καβαλιώτη (Kavaliotis)
Εικόνα 96: Τοπογραφικόδιάγραμμα υπάρχουσας κατάστασης,πηγή: Ινστιτούτο Σχεδιασμού του Γαλατσίου, 2004.
Εικόνα 97: Πλευρικήάποψη, πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 98: Λεπτομέρεια αετώματος και προπύλου του εξώστη,πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 99: Λεπτομέρεια της εισόδου, πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 100: Λεπτομέρεια όψης – το πρόπυλο, πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Δελτίο 18. Ο οικογενειακός τάφος του ιατρού Αριστείδη Σερφιώτη (Aristide Serfioti)
Εικόνα 101: Το μνημείο στον πολεοδομικό ιστό,πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 102: Τοπογραφικό διάγραμμα, πηγή: Ινστιτούτο Σχεδιασμού του Γαλατσίου, Γαλάτσι, 2004.
Εικόνα 103: Άποψη του συγκροτήματος,πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 104: Λεπτομέρεια των κιόνων,πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 105: Λεπτομέρεια από την πλευρική σκάλα προς το β΄ επίπεδο,πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 106: Λεπτομέρεια των οξυκόρυφων τόξων,πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 107: Λεπτομέρεια του γλυπτού διακόσμου,πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 108: Λεπτομέρεια του μεταλλικού διακοσμητικού στοιχείου εισόδου,πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Δελτίο 19. Το κενοτάφιο - τύμβος των Ελλήνων ηρώων του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, στο νεκροταφείο «Eternitatea» [Αιωνιότητα]
Εικόνα 109: Απόψεις,πηγή: I. Lupoaie, 2006.
Εικόνα 110: Λεπτομέρειες,πηγή: I. Lupoaie, 2006.
